Kodeks karny

Spis treści

1. Co reguluje
2. Dla kogo
3. Kluczowe artykuły
4. Art. 190
5. Art. 191
6. Art. 286
7. Jak korzystać z aktu
8. Artykuły aktu (363)
9. Powiązane akty
10. Źródło urzędowe
11. Co dalej
12. Jak pracować ze szkieletem dokumentu
13. Powiązane zasoby
14. Co dalej teraz

Szybki podgląd strony

Szkielet dokumentu działa najlepiej, gdy każde twierdzenie ma dowód i odniesienie do terminu.

Checklist operacyjny

1. Uzupełnij wszystkie pola formalne.
2. Dołącz dowody i daty.
3. Sprawdź termin oraz sposób doręczenia.

Co reguluje

Zawiera przepisy karne istotne przy groźbach, nękaniu i oszustwach w sprawach zadłużenia.

Dla kogo

• Dłużnik
• Wierzyciel
• Pokrzywdzony

Kluczowe artykuły

Art. 190

Art. 190.
§ 1.
Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej,
jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2.
Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Art. 191

Art. 191.
§ 1.
Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby
do określonego działania, zaniechania lub znoszenia,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2.
Jeżeli sprawca działa w sposób określony w § 1 w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Art. 286

Art. 286.
§ 1.
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego
rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania
błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2.
Tej samej karze podlega, kto żąda korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawnie
zabranej rzeczy.
§ 3.
W wypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4.
Jeżeli czyn określony w § 1-3 popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje
na wniosek pokrzywdzonego.

Jak korzystać z aktu

Najpierw wybierz artykuł po numerze albo słowie kluczowym, następnie przejdź do strony konkretnego przepisu. Hub służy jako punkt wejścia, a pełna treść jest rozbita na strony artykułów dla szybszej nawigacji.

Artykuły aktu (363)

Szukaj artykułu

Przejdź do art. Przejdź

• Art. 1.

  § 1. Odpowiedzialności karnej podlega ten, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary

• Art. 2.

  Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.

• Art. 3.

  Kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie, stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu, w szczególności z poszanowaniem godności człowieka.

• Art. 4.

  § 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa,

• Art. 5.

  Ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba

• Art. 6.

  § 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał

• Art. 7.

  § 1. Przestępstwo jest zbrodnią albo występkiem.

• Art. 8.

  Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie; występek można popełnić także nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi.

• Art. 9.

  § 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia,

• Art. 10.

  § 1. Na zasadach określonych w tym kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony

• Art. 11.

  § 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo.

• Art. 12.

  Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro

• Art. 13.

  § 1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem

• Art. 14.

  § 1. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.

• Art. 15.

  § 1. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł

• Art. 16.

  § 1. Przygotowanie zachodzi tylko wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego

• Art. 17.

  § 1. Nie podlega karze za przygotowanie, kto dobrowolnie od niego odstąpił, w szczególności

• Art. 18.

  § 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie

• Art. 19.

  § 1. Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego

• Art. 20.

  Każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziałających.

• Art. 21.

  § 1. Okoliczności osobiste, wyłączające lub łagodzące albo zaostrzające odpowiedzialność

• Art. 22.

  § 1. Jeżeli czynu zabronionego tylko usiłowano dokonać, podmiot określony w art. 18 § 2

• Art. 23.

  § 1. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego.

• Art. 24.

  Odpowiada jak za podżeganie, kto w celu skierowania przeciwko innej osobie postępowania karnego nakłania ją do popełnienia czynu zabronionego; w tym wypadku nie stosuje się

• Art. 25.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny

• Art. 26.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa

• Art. 27.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu przeprowadzenia eksperymentu poznawczego,

• Art. 28.

  § 1. Nie popełnia umyślnie czynu zabronionego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności

• Art. 29.

  Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę; jeżeli

• Art. 30.

  Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd

• Art. 31.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego

• Art. 32.

  Karami są: 1)

• Art. 33.

  § 1. Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość

• Art. 34.

  § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc,

• Art. 35.

  § 1. Obowiązek określony w art. 34 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej

• Art. 36.

  § 1. Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może oddać skazanego pod dozór kuratora

• Art. 37.

  Kara pozbawienia wolności wymieniona w art. 32 pkt 3 trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 15 lat; wymierza się ją w miesiącach i latach.

• Art. 38.

  § 1. Jeżeli ustawa przewiduje obniżenie albo nadzwyczajne obostrzenie górnej granicy ustawowego

• Art. 39.

  Środkami karnymi są: 1)

• Art. 40.

  § 1. Pozbawienie praw publicznych obejmuje utratę czynnego i biernego prawa wyborczego

• Art. 41.

  § 1. Sąd może orzec zakaz zajmowania określonego stanowiska albo wykonywania określonego

• Art. 42.

  § 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby

• Art. 43.

  § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz zakazy wymienione

• Art. 44.

  § 1. Sąd orzeka przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, chyba że

• Art. 45.

  W razie skazania sprawcy, o którym mowa w art. 65, sąd może orzec przepadek osiągniętych korzyści majątkowych pochodzących chociażby pośrednio z popełnienia przestępstwa.

• Art. 46.

  § 1. W razie skazania za przestępstwo spowodowania śmierci, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

• Art. 47.

  § 1. W razie skazania za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu albo za inne

• Art. 48.

  § 1. Wysokość jednej nawiązki nie może przekraczać dziesięciokrotności najniższego miesięcznego

• Art. 49.

  Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach przewidzianych w ustawie, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na określony cel społeczny;

• Art. 50.

  Sąd może orzec w wypadkach przewidzianych w ustawie podanie wyroku do publicznej wiadomości w sposób przez siebie określony.

• Art. 51.

  Sąd, uznając za celowe orzeczenie pozbawienia lub ograniczenia praw rodzicielskich lub opiekuńczych w razie popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego lub we współdziałaniu

• Art. 52.

  W wypadku skazania za przestępstwo przynoszące korzyść majątkową osobie fizycznej, prawnej lub jednostce organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, a popełnione

• Art. 53.

  § 1. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę,

• Art. 54.

  § 1. Wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym,

• Art. 55.

  Okoliczności wpływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą.

• Art. 56.

  Przepisy art. 53, art. 54 § 1 oraz art. 55 stosuje się odpowiednio do orzekania innych środków przewidzianych w tym kodeksie.

• Art. 57.

  § 1. Jeżeli zachodzi kilka niezależnych od siebie podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia

• Art. 58.

  § 1. Jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, sąd orzeka karę pozbawienia

• Art. 59.

  Jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 3 lat albo alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1-3 i społeczna szkodliwość

• Art. 60.

  § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie

• Art. 61.

  § 1. Sąd może odstąpić od wymierzenia kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w

• Art. 62.

  Orzekając karę pozbawienia wolności, sąd może określić rodzaj i typ zakładu karnego, w którym skazany ma odbywać karę, a także orzec system terapeutyczny jej wykonania.

• Art. 63.

  § 1. Na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie,

• Art. 64.

  § 1. Jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia

• Art. 65.

  Przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2, stosuje się

• Art. 66.

  § 1. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość

• Art. 67.

  § 1. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 2 lat i biegnie

• Art. 68.

  § 1. Sąd podejmuje postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo

• Art. 69.

  § 1. Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej

• Art. 70.

  § 1. Zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który biegnie od uprawomocnienia

• Art. 71.

  § 1. Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może orzec grzywnę w wysokości

• Art. 72.

  § 1. Zawieszając wykonanie kary, sąd może zobowiązać skazanego do:

• Art. 73.

  § 1. Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może w okresie próby oddać skazanego

• Art. 74.

  § 1. Czas i sposób wykonania nałożonych obowiązków wymienionych w art. 72 sąd określa po

• Art. 75.

  § 1. Sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo

• Art. 76.

  § 1. Skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.

• Art. 77.

  § 1. Skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty

• Art. 78.

  § 1. Skazanego można warunkowo zwolnić po odbyciu przez niego co najmniej połowy kary,

• Art. 79.

  § 1. Przepisy art. 78 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do sumy dwóch lub więcej nie podlegających

• Art. 80.

  § 1. W razie warunkowego zwolnienia czas pozostały do odbycia kary stanowi okres próby,

• Art. 81.

  W razie odwołania warunkowego zwolnienia ponowne warunkowe zwolnienie nie może nastąpić przed upływem roku od osadzenia skazanego w zakładzie karnym, a w wypadku kary dożywotniego

• Art. 82.

  Jeżeli w okresie próby i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie odwołano warunkowego zwolnienia, karę uważa się za odbytą z chwilą warunkowego zwolnienia.

• Art. 83.

  Skazanego na karę ograniczenia wolności, który odbył przynajmniej połowę orzeczonej kary, przy czym przestrzegał porządku prawnego i sumiennie wykonywał pracę wskazaną

• Art. 84.

  § 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art.

• Art. 85.

  Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego

• Art. 86.

  § 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne

• Art. 87.

  W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia

• Art. 88.

  Jeżeli najsurowszą karę orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara 25 lat pozbawienia wolności albo dożywotniego pozbawienia wolności, orzeka się tę

• Art. 89.

  § 1. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności, ograniczenia

• Art. 90.

  § 1. Środki karne i środki zabezpieczające oraz dozór stosuje się, chociażby je orzeczono

• Art. 91.

  § 1. Jeżeli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, dwa lub więcej

• Art. 92.

  Wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości

• Art. 93.

  Sąd może orzec przewidziany w tym rozdziale środek zabezpieczający związany z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym tylko wtedy, gdy to jest niezbędne, aby zapobiec ponownemu

• Art. 94.

  § 1. Jeżeli sprawca, w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1, popełnił czyn

• Art. 95.

  § 1. Skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania

• Art. 96.

  § 1. Skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania

• Art. 97.

  § 1. W zależności od postępów leczenia sprawcy określonego w art. 96 § 1 sąd może go skierować,

• Art. 98.

  Jeżeli wyniki leczenia, o których mowa w art. 96 § 3, za tym przemawiają, sąd warunkowo zwalnia skazanego z pozostałej do odbycia reszty kary na zasadach określonych w art.

• Art. 99.

  § 1. Jeżeli sprawca dopuścił się czynu zabronionego w stanie niepoczytalności określonej

• Art. 100.

  Jeżeli społeczna szkodliwość czynu jest znikoma, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania albo stwierdzenia, że zachodzi okoliczność wyłączająca ukaranie sprawcy

• Art. 101.

  § 1. Karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat:

• Art. 102.

  Jeżeli w okresie przewidzianym w art. 101 wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia

• Art. 103.

  § 1. Nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego upłynęło

• Art. 104.

  § 1. Przedawnienie nie biegnie, jeżeli przepis ustawy nie pozwala na wszczęcie lub dalsze

• Art. 105.

  § 1. Przepisów art. 101-103 nie stosuje się do zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości i

• Art. 106.

  Z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe; wpis o skazaniu usuwa się z rejestru skazanych.

• Art. 107.

  § 1. W razie skazania na karę pozbawienia wolności wymienioną w art. 32 pkt 3 lub karę

• Art. 108.

  Jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia

• Art. 109.

  Ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego, który popełnił przestępstwo za granicą.

• Art. 110.

  § 1. Ustawę karną polską stosuje się do cudzoziemca, który popełnił za granicą przestępstwo

• Art. 111.

  § 1. Warunkiem odpowiedzialności za czyn popełniony za granicą jest uznanie takiego czynu

• Art. 112.

  Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca w razie popełnienia:

• Art. 113.

  Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca, którego nie postanowiono

• Art. 114.

  § 1. Orzeczenie zapadłe za granicą nie stanowi przeszkody do postępowania karnego o to

• Art. 115.

  § 1. Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.

• Art. 116.

  Przepisy części ogólnej tego kodeksu stosuje się do innych ustaw przewidujących odpowiedzialność karną, chyba że ustawy te wyraźnie wyłączają ich zastosowanie.

• Art. 117.

  § 1. Kto wszczyna lub prowadzi wojnę napastniczą,

• Art. 118.

  § 1. Kto, w celu wyniszczenia w całości albo w części grupy narodowej, etnicznej, rasowej,

• Art. 119.

  § 1. Kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną wobec grupy osób lub poszczególnej osoby

• Art. 120.

  Kto stosuje środek masowej zagłady zakazany przez prawo międzynarodowe, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 10, karze 25 lat pozbawienia

• Art. 121.

  § 1. Kto, wbrew zakazom prawa międzynarodowego lub przepisom ustawy, wytwarza, gromadzi,

• Art. 122.

  § 1. Kto w czasie działań zbrojnych atakuje miejscowość lub obiekt nie broniony, strefę

• Art. 123.

  § 1. Kto, naruszając prawo międzynarodowe, dopuszcza się zabójstwa wobec:

• Art. 124.

  Kto, naruszając prawo międzynarodowe, zmusza osoby wymienione w art. 123 § 1 do służby w nieprzyjacielskich siłach zbrojnych, przesiedla je, stosuje kary cielesne, pozbawia

• Art. 125.

  § 1. Kto, na obszarze okupowanym, zajętym lub na którym toczą się działania zbrojne, naruszając

• Art. 126.

  § 1. Kto w czasie działań zbrojnych używa niezgodnie z prawem międzynarodowym znaku Czerwonego

• Art. 127.

  § 1. Kto, mając na celu pozbawienie niepodległości, oderwanie części obszaru lub zmianę

• Art. 128.

  § 1. Kto, w celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, podejmuje

• Art. 129.

  Kto, będąc upoważniony do występowania w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej w stosunkach z rządem obcego państwa lub zagraniczną organizacją, działa na szkodę Rzeczypospolitej

• Art. 130.

  § 1. Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej,

• Art. 131.

  § 1. Nie podlega karze za usiłowanie przestępstwa określonego w art. 127 § 1, art. 128

• Art. 132.

  Kto, oddając usługi wywiadowcze Rzeczypospolitej Polskiej, wprowadza w błąd polski organ państwowy przez dostarczanie podrobionych lub przerobionych dokumentów lub innych

• Art. 133.

  Kto publicznie znieważa Naród lub Rzeczpospolitą Polską, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

• Art. 134.

  Kto dopuszcza się do zamachu na życie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 12, karze 25 lat pozbawienia

• Art. 135.

  § 1. Kto dopuszcza się czynnej napaści na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

• Art. 136.

  § 1. Kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dopuszcza się czynnej napaści na głowę

• Art. 137.

  § 1. Kto publicznie znieważa, niszczy, uszkadza lub usuwa godło, sztandar, chorągiew, banderę,

• Art. 138.

  § 1. Przepisy art. 136 oraz 137 § 2 stosuje się, jeżeli państwo obce zapewnia wzajemność.

• Art. 139.

  W sprawie o przestępstwo określone w art. 127, 128 oraz 130 sąd może orzec przepadek, o którym mowa w art. 39 pkt 4, również wtedy, gdy przedmioty nie stanowią własności

• Art. 140.

  § 1. Kto, w celu osłabienia mocy obronnej Rzeczypospolitej Polskiej, dopuszcza się gwałtownego

• Art. 141.

  § 1. Kto, będąc obywatelem polskim, przyjmuje bez zgody właściwego organu obowiązki wojskowe

• Art. 142.

  § 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, prowadzi zaciąg obywateli polskich lub przebywających

• Art. 143.

  § 1. Kto, w celu uzyskania zwolnienia od obowiązku służby wojskowej albo odroczenia tej

• Art. 144.

  § 1. Kto, będąc powołanym do pełnienia czynnej służby wojskowej, nie zgłasza się do odbywania

• Art. 145.

  § 1. Kto, odbywając służbę zastępującą służbę wojskową:

• Art. 146.

  Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 145 § 2 i 3 dobrowolnie powrócił, a jego nieobecność trwała nie dłużej niż 14 dni, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie

• Art. 147.

  W stosunku do sprawcy przestępstwa określonego w art. 143 § 1 lub w art. 144 lub 145, który w chwili czynu był niezdolny do pełnienia służby wojskowej, sąd może zastosować

• Art. 148.

  § 1. Kto zabija człowieka,

• Art. 149.

  Matka, która zabija noworodka pod wpływem silnego przeżycia związanego z przebiegiem porodu, znacznym zniekształceniem dziecka lub ze szczególnie trudną sytuacją osobistą,

• Art. 150.

  § 1. Kto zabija człowieka na jego żądanie i pod wpływem współczucia dla niego,

• Art. 151.

  Kto namową lub przez udzielenie pomocy doprowadza człowieka do targnięcia się na własne życie,

• Art. 152.

  § 1. Kto za zgodą kobiety przerywa jej ciążę z naruszeniem przepisów ustawy,

• Art. 153.

  § 1. Kto stosując przemoc wobec kobiety ciężarnej lub w inny sposób bez jej zgody przerywa

• Art. 154.

  § 1. Jeżeli następstwem czynu określonego w art. 152 § 1 lub 2 jest śmierć kobiety ciężarnej,

• Art. 155.

  Kto nieumyślnie powoduje śmierć człowieka, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

• Art. 156.

  § 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:

• Art. 157.

  § 1. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony

• Art. 158.

  § 1. Kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie

• Art. 159.

  Kto, biorąc udział w bójce lub pobiciu człowieka, używa broni palnej, noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu,

• Art. 160.

  § 1. Kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego

• Art. 161.

  § 1. Kto, wiedząc, że jest zarażony wirusem HIV, naraża bezpośrednio inną osobę na takie

• Art. 162.

  § 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem

• Art. 163.

  § 1. Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w

• Art. 164.

  § 1. Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia określonego w art. 163 § 1,

• Art. 165.

  § 1. Kto sprowadza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób albo dla mienia w

• Art. 166.

  § 1. Kto, stosując podstęp albo gwałt na osobie lub groźbę bezpośredniego użycia takiego

• Art. 167.

  § 1. Kto umieszcza na statku wodnym lub powietrznym urządzenie lub substancję zagrażającą

• Art. 168.

  Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w art. 163 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 lub w art. 167 § 1,

• Art. 169.

  § 1. Nie podlega karze za przestępstwo określone w art. 164 lub 167 sprawca, który dobrowolnie

• Art. 170.

  Kto uzbraja lub przysposabia statek morski przeznaczony do dokonania na morzu rabunku lub na takim statku przyjmuje służbę,

• Art. 171.

  § 1. Kto, bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom, wyrabia, przetwarza, gromadzi,

• Art. 172.

  Kto przeszkadza działaniu mającemu na celu zapobieżenie niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach,

• Art. 173.

  § 1. Kto sprowadza katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zagrażającą życiu

• Art. 174.

  § 1. Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym, wodnym lub

• Art. 175.

  Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w art. 173 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

• Art. 176.

  § 1. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w art. 174, który dobrowolnie uchylił

• Art. 177.

  § 1. Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym

• Art. 178.

  Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w art. 173, 174 lub 177 znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca

• Art. 179.

  Kto wbrew szczególnemu obowiązkowi dopuszcza do ruchu pojazd mechaniczny albo inny pojazd w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub

• Art. 180.

  Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, pełni czynności związane bezpośrednio z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu pojazdów mechanicznych,

• Art. 181.

  § 1. Kto powoduje zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach,

• Art. 182.

  § 1. Kto zanieczyszcza wodę, powietrze lub ziemię substancją albo promieniowaniem jonizującym

• Art. 183.

  § 1. Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przerabia, unieszkodliwia albo przewozi odpady

• Art. 184.

  § 1. Kto przewozi, gromadzi, składuje, porzuca lub pozostawia bez właściwego zabezpieczenia

• Art. 185.

  § 1. Jeżeli następstwem czynu określonego w art. 182 § 1, art. 183 § 1 lub 3 lub w art.

• Art. 186.

  § 1. Kto wbrew obowiązkowi nie utrzymuje w należytym stanie lub nie używa urządzeń zabezpieczających

• Art. 187.

  § 1. Kto niszczy, poważnie uszkadza lub istotnie zmniejsza wartość przyrodniczą prawnie

• Art. 188.

  Kto, na terenie objętym ochroną ze względów przyrodniczych lub krajobrazowych albo w otulinie takiego terenu, wbrew przepisom, wznosi nowy lub powiększa istniejący obiekt

• Art. 189.

  § 1. Kto pozbawia człowieka wolności,

• Art. 190.

  § 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej,

• Art. 191.

  § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby

• Art. 192.

  § 1. Kto wykonuje zabieg leczniczy bez zgody pacjenta,

• Art. 193.

  Kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza,

• Art. 194.

  Kto ogranicza człowieka w przysługujących mu prawach ze względu na jego przynależność wyznaniową albo bezwyznaniowość,

• Art. 195.

  § 1. Kto złośliwie przeszkadza publicznemu wykonywaniu aktu religijnego kościoła lub innego

• Art. 196.

  Kto obraża uczucia religijne innych osób, znieważając publicznie przedmiot czci religijnej lub miejsce przeznaczone do publicznego wykonywania obrzędów religijnych,

• Art. 197.

  § 1. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego,

• Art. 198.

  Kto, wykorzystując bezradność innej osoby lub wynikający z upośledzenia umysłowego lub choroby psychicznej brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu lub

• Art. 199.

  Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej

• Art. 200.

  § 1. Kto doprowadza małoletniego poniżej lat 15 do obcowania płciowego lub do poddania

• Art. 201.

  Kto dopuszcza się obcowania płciowego w stosunku do wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry,

• Art. 202.

  § 1. Kto publicznie prezentuje treści pornograficzne w taki sposób, że może to narzucić

• Art. 203.

  Kto, przemocą, groźbą bezprawną, podstępem lub wykorzystując stosunek zależności lub krytyczne położenie, doprowadza inną osobę do uprawiania prostytucji,

• Art. 204.

  § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji

• Art. 205.

  Ściganie przestępstw określonych w art. 197 lub 199, jak również w art. 198, jeżeli określony w tym przepisie stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych,

• Art. 206.

  Kto zawiera małżeństwo, pomimo że pozostaje w związku małżeńskim, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

• Art. 207.

  § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą

• Art. 208.

  Kto rozpija małoletniego, dostarczając mu napoju alkoholowego, ułatwiając jego spożycie lub nakłaniając go do spożycia takiego napoju,

• Art. 209.

  § 1. Kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia

• Art. 210.

  § 1. Kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną

• Art. 211.

  Kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny,

• Art. 212.

  § 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

• Art. 213.

  § 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie

• Art. 214.

  Brak przestępstwa wynikający z przyczyn określonych w art. 213 nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za zniewagę ze względu na formę podniesienia lub rozgłoszenia zarzutu.

• Art. 215.

  Na wniosek pokrzywdzonego sąd orzeka podanie wyroku skazującego do publicznej wiadomości.

• Art. 216.

  § 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie

• Art. 217.

  § 1. Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną,

• Art. 218.

  § 1. Kto, wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych,

• Art. 219.

  Kto narusza przepisy prawa o ubezpieczeniach społecznych, nie zgłaszając, nawet za zgodą zainteresowanego, wymaganych danych albo zgłaszając nieprawdziwe dane mające

• Art. 220.

  § 1. Kto, będąc odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnia wynikającego

• Art. 221.

  Kto wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy lub chorobie zawodowej albo nie sporządza lub nie przedstawia wymaganej dokumentacji,

• Art. 222.

  § 1. Kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy

• Art. 223.

  Kto, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami lub używając broni palnej, noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu albo środka obezwładniającego,

• Art. 224.

  § 1. Kto przemocą lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe organu administracji

• Art. 225.

  § 1. Kto osobie uprawnionej do przeprowadzania kontroli w zakresie ochrony środowiska lub

• Art. 226.

  § 1. Kto znieważa funkcjonariusza publicznego albo osobę do pomocy mu przybraną podczas

• Art. 227.

  Kto, podając się za funkcjonariusza publicznego albo wyzyskując błędne przeświadczenie o tym innej osoby, wykonuje czynność związaną z jego funkcją,

• Art. 228.

  § 1. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą

• Art. 229.

  § 1. Kto udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej

• Art. 230.

  Kto, powołując się na swoje wpływy w instytucji państwowej lub samorządu terytorialnego, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub

• Art. 231.

  § 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając

• Art. 232.

  Kto przemocą lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe sądu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

• Art. 233.

  § 1. Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym

• Art. 234.

  Kto, przed organem powołanym do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwo, wykroczenie lub przewinienie dyscyplinarne, fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie

• Art. 235.

  Kto, przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, wykroczenie lub przewinienie dyscyplinarne

• Art. 236.

  § 1. Kto zataja dowody niewinności osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa, wykroczenia

• Art. 237.

  Przepis art. 233 § 5 pkt 2 stosuje się odpowiednio do przestępstw określonych w art. 234, art. 235 oraz w art. 236 § 1.

• Art. 238.

  Kto zawiadamia o przestępstwie organ powołany do ścigania wiedząc, że przestępstwa nie popełniono,

• Art. 239.

  § 1. Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa uniknąć

• Art. 240.

  § 1. Kto, mając wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu

• Art. 241.

  § 1. Kto bez zezwolenia rozpowszechnia publicznie wiadomości z postępowania przygotowawczego,

• Art. 242.

  § 1. Kto uwalnia się sam, będąc pozbawionym wolności na podstawie orzeczenia sądu lub prawnego

• Art. 243.

  Kto osobę pozbawioną wolności na podstawie orzeczenia sądu lub prawnego nakazu wydanego przez inny organ państwowy uwalnia lub ułatwia jej ucieczkę,

• Art. 244.

  Kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności lub prowadzenia pojazdów albo nie wykonuje zarządzenia

• Art. 245.

  Kto używa przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub w związku z tym narusza jego nietykalność

• Art. 246.

  Funkcjonariusz publiczny lub ten, który działając na jego polecenie w celu uzyskania określonych zeznań, wyjaśnień, informacji lub oświadczenia stosuje przemoc, groźbę

• Art. 247.

  § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą prawnie pozbawioną wolności,

• Art. 248.

  Kto w związku z wyborami do Sejmu, Senatu, wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborami do samorządu terytorialnego lub referendum:

• Art. 249.

  Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem przeszkadza: 1)

• Art. 250.

  Kto, przemocą, groźbą bezprawną lub przez nadużycie stosunku zależności, wywiera wpływ na sposób głosowania osoby uprawnionej albo zmusza ją do głosowania lub powstrzymuje

• Art. 251.

  Kto, naruszając przepisy o tajności głosowania, wbrew woli głosującego zapoznaje się z treścią jego głosu,

• Art. 252.

  § 1. Kto bierze lub przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego,

• Art. 253.

  § 1. Kto uprawia handel ludźmi nawet za ich zgodą,

• Art. 254.

  § 1. Kto bierze czynny udział z zbiegowisku wiedząc, że jego uczestnicy wspólnymi siłami

• Art. 255.

  § 1. Kto publicznie nawołuje do popełnienia występku,

• Art. 256.

  Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo

• Art. 257.

  Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowościowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości

• Art. 258.

  § 1. Kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie

• Art. 259.

  Nie podlega karze za przestępstwo określone w art. 258, kto dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie albo związku i ujawnił przed organem powołanym do ścigania przestępstw

• Art. 260.

  Kto przemocą lub groźbą bezprawną udaremnia przeprowadzenie odbywanego zgodnie z prawem zebrania, zgromadzenia lub pochodu albo takie zabranie, zgromadzenie lub pochód rozprasza,

• Art. 261.

  Kto znieważa pomnik lub inne miejsce publiczne urządzone w celu upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby,

• Art. 262.

  § 1. Kto znieważa zwłoki, prochy ludzkie lub miejsce spoczynku zmarłego,

• Art. 263.

  § 1. Kto bez wymaganego zezwolenia wyrabia broń palną albo amunicję lub nią handluje,

• Art. 264.

  § 1. Kto wbrew przepisom przekracza granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

• Art. 265.

  § 1. Kto ujawnia lub wbrew przepisom ustawy wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę

• Art. 266.

  § 1. Kto, wbrew przepisom ustawy lub przyjętemu na siebie zobowiązaniu, ujawnia lub wykorzystuje

• Art. 267.

  § 1. Kto bez uprawnienia uzyskuje informację dla niego nie przeznaczoną, otwierając zamknięte

• Art. 268.

  § 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia zapis istotnej

• Art. 269.

  § 1. Kto, na komputerowym nośniku informacji, niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia zapis

• Art. 270.

  § 1. Kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu

• Art. 271.

  § 1. Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która

• Art. 272.

  Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu,

• Art. 273.

  Kto używa dokumentu określonego w art. 271 lub 272, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

• Art. 274.

  Kto zbywa własny lub cudzy dokument stwierdzający tożsamość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

• Art. 275.

  § 1. Kto posługuje się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe

• Art. 276.

  Kto niszczy, uszkadza, czyni bezużytecznym, ukrywa lub usuwa dokument, którym nie ma prawa wyłącznie rozporządzać,

• Art. 277.

  Kto znaki graniczne niszczy, uszkadza, usuwa, przesuwa lub czyni niewidocznymi albo fałszywie wystawia,

• Art. 278.

  § 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą,

• Art. 279.

  § 1. Kto kradnie z włamaniem,

• Art. 280.

  § 1. Kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem

• Art. 281.

  Kto, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, używa przemocy wobec osoby lub grozi natychmiastowym jej użyciem albo doprowadza

• Art. 282.

  Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą, groźbą zamachu na życie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie, doprowadza inną osobę do rozporządzenia

• Art. 283.

  W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w art. 279 § 1, art. 280 § 1 lub w art. 281 lub 282,

• Art. 284.

  § 1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe,

• Art. 285.

  § 1. Kto, włączając się do urządzenia telekomunikacyjnego, uruchamia na cudzy rachunek

• Art. 286.

  § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego

• Art. 287.

  § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia innej osobie szkody, bez

• Art. 288.

  § 1. Kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku,

• Art. 289.

  § 1. Kto zabiera w celu krótkotrwałego użycia cudzy pojazd mechaniczny,

• Art. 290.

  § 1. Kto w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie,

• Art. 291.

  § 1. Kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo

• Art. 292.

  § 1. Kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać,

• Art. 293.

  § 1. Przepisy art. 291 i 292 stosuje się odpowiednio do programu komputerowego.

• Art. 294.

  § 1. Kto dopuszcza się przestępstwa określonego w art. 278 § 1 lub 2, art. 284 § 1 lub

• Art. 295.

  § 1. Wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 278, 284-289, 291, 292 lub 294, który

• Art. 296.

  § 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub

• Art. 297.

  § 1. Kto, w celu uzyskania dla siebie lub innej osoby kredytu, pożyczki bankowej, gwarancji

• Art. 298.

  § 1. Kto, w celu uzyskania odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia, powoduje zdarzenie

• Art. 299.

  § 1. Kto środki płatnicze, papiery wartościowe lub inne wartości dewizowe, prawa majątkowe

• Art. 300.

  § 1. Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie

• Art. 301.

  § 1. Kto będąc dłużnikiem kilku wierzycieli udaremnia lub ogranicza zaspokojenie ich należności

• Art. 302.

  § 1. Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, nie mogąc zaspokoić wszystkich

• Art. 303.

  § 1. Kto wyrządza szkodę majątkową osobie fizycznej, prawnej albo jednostce organizacyjnej

• Art. 304.

  Kto, wyzyskując przymusowe położenie innej osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, zawiera z nią umowę, nakładając na

• Art. 305.

  § 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udaremnia lub utrudnia przetarg publiczny

• Art. 306.

  Kto usuwa, podrabia lub przerabia znaki identyfikacyjne, datę produkcji lub datę przydatności towaru lub urządzenia,

• Art. 307.

  § 1. Wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 296 lub 299-305, który dobrowolnie naprawił

• Art. 308.

  Za przestępstwa określone w tym rozdziale odpowiada jak dłużnik lub wierzyciel, kto, na podstawie przepisu prawnego, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania,

• Art. 309.

  W razie skazania za przestępstwo określone w art. 296 § 3, art. 297 § 1 lub art. 299, grzywnę orzeczoną obok kary pozbawienia wolności można wymierzyć w wysokości do 2 000

• Art. 310.

  § 1. Kto podrabia albo przerabia polski albo obcy pieniądz, inny środek płatniczy albo

• Art. 311.

  Kto, w dokumentacji związanej z obrotem papierami wartościowymi, rozpowszechnia nieprawdziwe informacje lub przemilcza informacje o stanie majątkowym oferenta, mające istotne

• Art. 312.

  Kto puszcza w obieg podrobiony albo przerobiony pieniądz, inny środek płatniczy albo dokument określony w art. 310 § 1, który sam otrzymał jako prawdziwy,

• Art. 313.

  § 1. Kto, w celu użycia lub puszczenia w obieg, podrabia albo przerabia urzędowy znak wartościowy

• Art. 314.

  Kto, w celu użycia w obrocie gospodarczym, podrabia albo przerabia znak urzędowy, mający stwierdzić upoważnienie, uiszczenie opłaty skarbowej lub wynik badania albo

• Art. 315.

  § 1. Kto, w celu użycia w obrocie gospodarczym, podrabia lub przerabia zalegalizowane narzędzie

• Art. 316.

  § 1. Pieniądze, dokumenty i znaki wartościowe podrobione, przerobione albo z usuniętą oznaką

• Art. 317.

  § 1. Przepisy części ogólnej i szczególnej tego kodeksu stosuje się do żołnierzy, jeżeli

• Art. 318.

  Nie popełnia przestępstwa żołnierz, który dopuszcza się czynu zabronionego będącego wykonaniem rozkazu, chyba że wykonując rozkaz umyślnie popełnia przestępstwo.

• Art. 319.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa żołnierz, gdy w wypadku nieposłuszeństwa lub oporu stosuje

• Art. 320.

  W stosunku do sprawcy przestępstwa określonego w części wojskowej, który w chwili czynu był niezdolny do pełnienia służby wojskowej, sąd może zastosować nadzwyczajne

• Art. 321.

  W wypadku przewidzianym w art. 10 § 4 sąd może zamiast orzekania środków wychowawczych lub poprawczych, o których mowa w tym przepisie, przekazać sprawcę właściwemu dowódcy

• Art. 322.

  § 1. Karą stosowaną wobec żołnierzy jest także areszt wojskowy; do kary aresztu wojskowego

• Art. 323.

  § 1. Do żołnierzy nie stosuje się przepisu art. 34 § 2 pkt 1 i 2.

• Art. 324.

  § 1. Środkami karnymi stosowanymi wobec żołnierzy są także:

• Art. 325.

  § 1. Obniżenie stopnia wojskowego obejmuje utratę posiadanego stopnia i powrót do stopnia

• Art. 326.

  § 1. Wydalenie z zawodowej służby wojskowej obejmuje bezzwłoczne usunięcie ze służby oraz

• Art. 327.

  § 1. Degradacja obejmuje utratę posiadanego stopnia wojskowego i powrót do stopnia szeregowego.

• Art. 328.

  Sąd może orzec obniżenie stopnia wojskowego albo degradację tylko wobec osoby, która w chwili popełnienia czynu zabronionego była żołnierzem, chociażby przestała nim być

• Art. 329.

  Jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat, a wymierzona kara nie byłaby surowsza niż 2 lata pozbawienia wolności, sąd może

• Art. 330.

  Jeżeli wymierzona za przestępstwo kara aresztu wojskowego nie byłaby surowsza od roku, sąd może w stosunku do żołnierza orzec karę ograniczenia wolności.

• Art. 331.

  Odstępując od wymierzenia kary, sąd może zwrócić się do właściwego dowódcy o wymierzenie kary dyscyplinarnej przewidzianej w wojskowych przepisach dyscyplinarnych.

• Art. 332.

  § 1. W razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych i degradacji,

• Art. 333.

  § 1. Stosując warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec żołnierza, sąd może także

• Art. 334.

  § 1. Nakładając na żołnierza obowiązki lub stosując środki przewidziane w art. 67 lub 72,

• Art. 335.

  Zawieszając wykonanie kary wobec żołnierza, sąd może orzec także środki przewidziane w art. 323 § 2.

• Art. 336.

  § 1. Sąd może odroczyć żołnierzowi służby zasadniczej wykonanie kary pozbawienia wolności

• Art. 337.

  Wobec żołnierza służby zasadniczej, który został skazany, za przestępstwo określone w części wojskowej popełnione w czasie tej służby, na grzywnę, karę ograniczenia wolności

• Art. 338.

  § 1. Żołnierz, który samowolnie opuszcza swoją jednostkę lub wyznaczone miejsce przebywania

• Art. 339.

  § 1. Żołnierz, który w celu trwałego uchylenia się od służby wojskowej opuszcza swoją jednostkę

• Art. 340.

  Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 339 dobrowolnie powrócił, a nieobecność jego trwała nie dłużej niż 14 dni, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.

• Art. 341.

  § 1. Żołnierz, który odmawia pełnienia służby wojskowej albo wykonywania obowiązku wynikającego

• Art. 342.

  § 1. Żołnierz, który w celu zupełnego albo częściowego uchylenia się od służby wojskowej

• Art. 343.

  § 1. Żołnierz, który nie wykonuje lub odmawia wykonania rozkazu albo wykonuje rozkaz niezgodnie

• Art. 344.

  § 1. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 343 żołnierz, który odmawia wykonania

• Art. 345.

  § 1. Żołnierz, który dopuszcza się czynnej napaści na przełożonego,

• Art. 346.

  § 1. Żołnierz, który stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu przeszkodzenia przełożonemu

• Art. 347.

  § 1. Żołnierz, który znieważa przełożonego,

• Art. 348.

  Przepisy art. 345-347 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który dopuszcza się czynu określonego w tych przepisach względem żołnierza nie będącego jego przełożonym w związku

• Art. 349.

  Przepisy tego rozdziału stosuje się odpowiednio, jeżeli czyn zabroniony popełniono względem żołnierza państwa sprzymierzonego, a państwo to zapewnia wzajemność.

• Art. 350.

  § 1. Żołnierz, który poniża lub znieważa podwładnego,

• Art. 351.

  Żołnierz, który uderza podwładnego lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega karze aresztu wojskowego albo pozbawienia wolności do lat 2.

• Art. 352.

  § 1. Żołnierz, który znęca się fizycznie lub psychicznie nad podwładnym,

• Art. 353.

  Przepisy art. 350-352 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który dopuszcza się czynu określonego w tych przepisach względem żołnierza młodszego stopniem albo równego stopniem

• Art. 354.

  § 1. Żołnierz, który nieostrożnie obchodzi się z bronią wojskową, amunicją, materiałem

• Art. 355.

  § 1. Żołnierz, który prowadząc uzbrojony pojazd mechaniczny, narusza chociażby nieumyślnie

• Art. 356.

  § 1. Żołnierz, który, po wyznaczeniu go do służby lub będąc w służbie, narusza obowiązek

• Art. 357.

  § 1. Żołnierz, który, po wyznaczeniu do służby lub będąc w służbie, wprawia się w stan

• Art. 358.

  § 1. Żołnierz, który samowolnie dysponuje bronią, amunicją, materiałem wybuchowym lub innym

• Art. 359.

  Żołnierz, który, nie dopełniając obowiązku lub przekraczając uprawnienia w zakresie ochrony lub nadzoru nad bronią, amunicją, materiałem wybuchowym lub innym środkiem

• Art. 360.

  § 1. Żołnierz, który broń, amunicję, materiał wybuchowy lub inny środek walki niszczy,

• Art. 361.

  § 1. Żołnierz, który samowolnie używa wojskowego statku powietrznego lub wodnego dla celu

• Art. 362.

  § 1. Żołnierz, który samowolnie używa wojskowego pojazdu mechanicznego z uszczerbkiem dla

• Art. 363.

  § 1. Żołnierz, który samowolnie rozporządza przedmiotem swojego wyposażenia, w szczególności

Powiązane akty

• Kodeks postępowania cywilnego
• Ustawa o komornikach sądowych

Źródło urzędowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1997/553

Data stanu: 2026-01-21

Co dalej

• Przejdź do wzoru dokumentu
• Sprawdź narzędzie pomocnicze
• Zobacz powiązany materiał scenariuszowy