Kodeks postępowania cywilnego

Spis treści

1. Co reguluje
2. Dla kogo
3. Kluczowe artykuły
4. Art. 730
5. Art. 777
6. Art. 840
7. Jak korzystać z aktu
8. Artykuły aktu (1153)
9. Powiązane akty
10. Źródło urzędowe
11. Co dalej
12. Jak pracować ze szkieletem dokumentu
13. Powiązane zasoby
14. Co dalej teraz

Szybki podgląd strony

Szkielet dokumentu działa najlepiej, gdy każde twierdzenie ma dowód i odniesienie do terminu.

Checklist operacyjny

1. Uzupełnij wszystkie pola formalne.
2. Dołącz dowody i daty.
3. Sprawdź termin oraz sposób doręczenia.

Co reguluje

Opisuje postępowanie sądowe, nakazy zapłaty, środki zaskarżenia i egzekucję sądową.

Dla kogo

• Dłużnik
• Wierzyciel
• Pełnomocnik

Kluczowe artykuły

Art. 730

Art. 730.
§ 1.
W celu zabezpieczenia roszczenia, którego dochodzić można w sądzie powszechnym lub
przed sądem polubownym, sąd może wydać zarządzenie tymczasowe, jeżeli roszczenie nie
jest wiarogodne, a brak zabezpieczenia mógłby wierzyciela pozbawić zaspokojenia. Wydanie
zarządzenia tymczasowego jest dopuszczalne także w innych wypadkach, gdy jest to konieczne
do zabezpieczenia wykonalności orzeczenia w sprawie.
§ 2.
Dopuszczalne jest także zabezpieczenie roszczenia o przyszłe powtarzające się świadczenia,
jednakże za okres nie dłuższy niż za jeden rok, jeżeli roszczenia tego można dochodzić,
zanim stanie się wymagalne.
§ 3.
Także po uzyskaniu przez wierzyciela orzeczenia podlegającego wykonaniu dopuszczalne
jest zarządzenie tymczasowe, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenia,
których termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Art. 777

Art. 777.
Tytułami egzekucyjnymi są:
1)
orzeczenie sądu prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu, jak również
ugoda zawarta przed sądem;
2)
wyrok sądu polubownego lub ugoda zawarta przed takim sądem;
3)
inne orzeczenia, ugody i akty, które z mocy ustawy podlegają wykonaniu w drodze egzekucji
sądowej;
4)
akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty
sumy pieniężnej lub uiszczenia innych rzeczy zamiennych, ilościowo w akcie oznaczonych,
albo też obowiązek wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej, gdy termin zapłaty, uiszczenia
lub wydania jest w akcie wskazany.

Art. 840

Art. 840.
§ 1.
Dłużnik może w drodze procesu żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w
całości lub części albo ograniczenia:
1)
jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności;
2)
jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie
wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik
może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy;
3)
jeżeli małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art.
787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi
temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz i te, z którymi mógł wystąpić
jego współmałżonek.
§ 2.
Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracji państwowej,
do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest
organ, od którego tytuł pochodzi.

Jak korzystać z aktu

Najpierw wybierz artykuł po numerze albo słowie kluczowym, następnie przejdź do strony konkretnego przepisu. Hub służy jako punkt wejścia, a pełna treść jest rozbita na strony artykułów dla szybszej nawigacji.

Artykuły aktu (1153)

Szukaj artykułu

Przejdź do art. Przejdź

• Art. 1.

  Kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również

• Art. 2.

  § 1. Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie

• Art. 3.

  § 1. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dawać wyjaśnienia co do okoliczności

• Art. 4.

  Sąd powinien dążyć do zapewnienia należytej ochrony własności społecznej. W szczególności sąd powinien zawiadomić organ nadrzędny jednostki gospodarki uspołecznionej będącej

• Art. 5.

  Sąd powinien udzielać stronom i uczestnikom postępowania występującym w sprawie bez adwokata potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach

• Art. 6.

  Sąd powinien przeciwdziałać przewlekaniu postępowania i dążyć do tego, aby rozstrzygnięcie nastąpiło na pierwszym posiedzeniu, jeżeli jest to możliwe bez szkody dla wyjaśnienia

• Art. 7.

  Prokurator może żądać wszczęcia postępowania w każdej sprawie, jak również wziąć udział w każdym toczącym się już postępowaniu, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona

• Art. 8.

  Organizacje społeczne ludu pracującego, których zadanie nie polega na prowadzeniu działalności gospodarczej, mogą w wypadkach przewidzianych w ustawie dla ochrony praw

• Art. 9.

  Rozpoznawanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Strony i uczestnicy postępowania mają prawo przeglądać akta sprawy i otrzymywać odpisy

• Art. 10.

  W sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd powinien w każdym stanie postępowania dążyć do ich ugodowego załatwienia.

• Art. 11.

  Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Jednakże osoba, która nie była oskarżona,

• Art. 12.

  Roszczenia majątkowe wynikające z przestępstwa mogą być dochodzone w postępowaniu cywilnym albo w wypadkach w ustawie przewidzianych w postępowaniu karnym.

• Art. 13.

  § 1. Sąd rozpoznaje sprawy w procesie, chyba że ustawa stanowi inaczej.

• Art. 14.

  Przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące jednostek gospodarki uspołecznionej stosuje się także do instytucji państwowych, których zadanie nie polega na prowadzeniu

• Art. 15.

  § 1. Sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania,

• Art. 16.

  § 1. Sądy powiatowe rozpoznają wszystkie sprawy z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona

• Art. 17.

  Do właściwości sądów wojewódzkich należą sprawy: 1)

• Art. 18.

  § 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy w sądzie powiatowym powstanie zagadnienie prawne

• Art. 19.

  § 1. W sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana

• Art. 20.

  Do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego.

• Art. 21.

  Jeżeli powód dochodzi pozwem kilku roszczeń, zlicza się ich wartość.

• Art. 22.

  W sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają krócej niż rok - za cały

• Art. 23.

  W sprawach o istnienie, unieważnienie albo rozwiązanie umowy najmu lub dzierżawy, o wydanie albo odebranie przedmiotu najmu lub dzierżawy, wartość przedmiotu sporu

• Art. 24.

  W sprawach o zabezpieczenie, zastaw lub hipotekę wartość przedmiotu sporu stanowi suma wierzytelności. Jeżeli jednak przedmiot zabezpieczenia lub zastawu ma mniejszą

• Art. 25.

  § 1. Sąd może na posiedzeniu niejawnym sprawdzić wartość przedmiotu sporu oznaczoną przez

• Art. 26.

  Po ustaleniu w myśl artykułu poprzedzającego, wartość przedmiotu sporu nie podlega ponownemu badaniu w dalszym toku postępowania.

• Art. 27.

  § 1. Powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce

• Art. 28.

  Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, ogólną właściwość oznacza się według miejsca jego pobytu w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce

• Art. 29.

  Powództwo przeciwko Skarbowi Państwa wytacza się według siedziby państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie.

• Art. 30.

  Powództwo przeciwko osobie prawnej lub innemu podmiotowi nie będącemu osobą fizyczną wytacza się według miejsca ich siedziby.

• Art. 31.

  Powództwo w sprawach objętych przepisami oddziału niniejszego wytoczyć można bądź według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd oznaczony w przepisach poniższych.

• Art. 32.

  Powództwo o roszczenie alimentacyjne oraz o ustalenie ojcostwa i związane z tym roszczenia wytoczyć można według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej.

• Art. 33.

  Powództwo o roszczenie majątkowe wytoczyć można przed sąd, w którego okręgu znajduje się jednostka organizacyjna pozwanego lub jej zakład mający za zadanie prowadzenie

• Art. 34.

  Powództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jako też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy wytoczyć

• Art. 35.

  Powództwo o roszczenie z czynu niedozwolonego wytoczyć można przed sąd, w którego okręgu nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

• Art. 36.

  Powództwo o zapłatę należności za prowadzenie sprawy wytoczyć można przed sąd miejsca, gdzie pełnomocnik procesowy sprawę prowadził.

• Art. 37.

  Powództwo o roszczenie ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości wytoczyć można przed sąd miejsca położenia nieruchomości.

• Art. 38.

  § 1. Powództwo o własność lub o inne prawa rzeczowe na nieruchomości, jak również powództwo

• Art. 39.

  Powództwo z tytułu dziedziczenia, zachowku, jak również z tytułu zapisu, polecenia oraz innych rozrządzeń testamentowych wytacza się wyłącznie przed sąd ostatniego miejsca

• Art. 40.

  Powództwo ze stosunku członkostwa spółdzielni, spółki lub stowarzyszenia wytacza się wyłącznie według miejsca ich siedziby.

• Art. 41.

  § 1. Powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu

• Art. 42.

  Powództwo ze stosunku między rodzicami a dziećmi oraz między przysposabiającym a przysposobionym wytacza się wyłącznie przed sąd miejsca zamieszkania powoda, jeżeli brak jest podstaw

• Art. 43.

  § 1. Jeżeli uzasadniona jest właściwość kilku sądów albo jeżeli powództwo wytacza się przeciwko

• Art. 44.

  Jeżeli sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć innej czynności, sąd nad nim przełożony wyznaczy na posiedzeniu niejawnym inny sąd.

• Art. 45.

  Jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym oznaczy sąd, przed

• Art. 46.

  § 1. Strony mogą umówić się na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według

• Art. 47.

  § 1. W pierwszej instancji sąd rozpoznaje sprawy w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego

• Art. 48.

  § 1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy:

• Art. 49.

  Niezależnie od przyczyn wymienionych w artykule poprzedzającym, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej

• Art. 50.

  § 1. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie,

• Art. 51.

  Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie.

• Art. 52.

  § 1. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a gdyby sąd ten nie

• Art. 53.

  Zgłaszającego w złej wierze wniosek o wyłączenie sędziego sąd, oddalając wniosek, skaże na grzywnę do wysokości pięciu tysięcy złotych.

• Art. 54.

  Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do wyłączenia ławników, jak również innych organów sądowych oraz prokuratora. Wniosek o wyłączenie ławnika sąd rozstrzyga

• Art. 55.

  Prokurator, wytaczając powództwo na rzecz oznaczonej osoby, powinien ją wskazać w pozwie. Nie dotyczy to spraw niemajątkowych z zakresu prawa rodzinnego, chyba że przepis

• Art. 56.

  § 1. Osobę, na rzecz której prokurator wytoczył powództwo, sąd zawiadamia o tym, doręczając

• Art. 57.

  Jeżeli prokurator, wytaczając powództwo, nie działa na rzecz oznaczonej osoby, wnosi on pozew przeciwko wszystkim osobom będącym stronami stosunku prawnego, którego dotyczy

• Art. 58.

  Wyrok prawomocny zapadły w sprawie wytoczonej przez prokuratora ma powagę rzeczy osądzonej pomiędzy stroną, na rzecz której prokurator wytoczył powództwo, a stroną przeciwną.

• Art. 59.

  Sąd zawiadamia prokuratora o każdej sprawie, w której udział jego uważa za potrzebny.

• Art. 60.

  § 1. Prokurator może wstąpić do postępowania w każdym jego stadium. Prokurator nie jest

• Art. 61.

  § 1. W sprawach o roszczenia alimentacyjne oraz o roszczenia pracowników ze stosunku pracy,

• Art. 62.

  Do organizacji społecznych wnoszących powództwa na rzecz obywateli, jak również do uczestnictwa takich organizacji w postępowaniu dla ochrony praw obywateli, stosuje

• Art. 63.

  Organizacje wymienione w artykułach poprzedzających, które nie uczestniczą w sprawie, mogą być dopuszczone do udziału w postępowaniu celem przedstawienia sądowi istotnego

• Art. 64.

  § 1. Każda osoba fizyczna i prawna ma zdolność występowania w procesie jako strona (zdolność

• Art. 65.

  § 1. Zdolność do czynności procesowych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające

• Art. 66.

  Osoba fizyczna nie mająca zdolności procesowej może podejmować czynności procesowe tylko przez swego przedstawiciela ustawowego.

• Art. 67.

  § 1. Osoby prawne oraz inne organizacje mające zdolność sądową dokonują czynności procesowych

• Art. 68.

  Przedstawiciel ustawowy i organ, o którym mowa w artykule poprzedzającym, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej.

• Art. 69.

  Dla strony nie mającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawowego, jak również dla strony nie mającej organu powołanego do jej reprezentowania, sąd na

• Art. 70.

  § 1. Jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych

• Art. 71.

  Jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie w zakresie, w jakim jest ono dotknięte brakami,

• Art. 72.

  § 1. Kilka osób może w jednej sprawie występować w roli powodów lub pozwanych, jeżeli przedmiot

• Art. 73.

  § 1. Każdy współuczestnik działa w imieniu własnym.

• Art. 74.

  Każdy ze współuczestników sporu ma prawo samodzielnie popierać sprawę. Na posiedzenie sądowe wzywa się wszystkich tych współuczestników, co do których sprawa nie jest zakończona.

• Art. 75.

  Kto występuje z roszczeniem o rzecz lub prawo, o które sprawa toczy się pomiędzy innymi osobami, może aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji wytoczyć powództwo o

• Art. 76.

  Kto ma interes prawny w tym, aby sprawa została rozstrzygnięta na korzyść jednej ze stron, może w każdym stanie sprawy aż do zamknięcia rozprawy w drugiej instancji przystąpić

• Art. 77.

  § 1. Wstąpienie swe do sprawy interwenient uboczny powinien zgłosić w piśmie, w którym

• Art. 78.

  § 1. Każda ze stron może zgłosić opozycję przeciwko wstąpieniu interwenienta ubocznego,

• Art. 79.

  Interwenient uboczny jest uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy. Nie mogą one jednak pozostawać w sprzeczności z czynnościami

• Art. 80.

  Interwenientowi ubocznemu należy od chwili jego wstąpienia do sprawy doręczać, tak jak stronie, zawiadomienia o terminach i posiedzeniach sądowych, jako też orzeczenia

• Art. 81.

  Jeżeli z istoty spornego stosunku prawnego lub z przepisu ustawy wynika, że wyrok w sprawie ma odnieść bezpośredni skutek prawny w stosunku między interwenientem a

• Art. 82.

  Interwenient uboczny nie może w stosunku do strony, do której przystąpił, podnieść zarzutu, że sprawa została rozstrzygnięta błędnie albo że strona ta prowadziła proces

• Art. 83.

  Za zgodą stron interwenient uboczny może wejść na miejsce strony, do której przystąpił. Dział IV

• Art. 84.

  § 1. Strona, której w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia przysługiwałoby roszczenie

• Art. 85.

  Skutki związane z interwencją uboczną określona w art. 82 powstają w stosunku do wezwanego, który nie zgłosił przystąpienia, z chwilą, w której przystąpienie było możliwe.

• Art. 86.

  Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.

• Art. 87.

  § 1. Pełnomocnikiem może być adwokat, a ponadto współuczestnik sporu, osoba sprawująca

• Art. 88.

  Pełnomocnictwo może być albo procesowe - bądź to ogólne, bądź do prowadzenia poszczególnych spraw - albo do niektórych tylko czynności procesowych.

• Art. 89.

  § 1. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy

• Art. 90.

  Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.

• Art. 91.

  Pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1)

• Art. 92.

  Zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo procesowe, jak również umocowanie do poszczególnych czynności procesowych, ocenia się według treści

• Art. 93.

  Mocodawca stawający jednocześnie z pełnomocnikiem może niezwłocznie prostować lub odwoływać oświadczenia pełnomocnika.

• Art. 94.

  § 1. Wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku

• Art. 95.

  Przepis artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio do adwokata ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w wypadku zwolnienia go od obowiązku zastępowania

• Art. 96.

  W razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania.

• Art. 97.

  § 1. Po wniesieniu pozwu sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności procesowej

• Art. 98.

  § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie

• Art. 99.

  Jednostkom gospodarki uspołecznionej reprezentowanym przez radcę prawnego zwraca się koszty w wysokości należnej według przepisów o wynagrodzeniu adwokata.

• Art. 100.

  W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu

• Art. 101.

  Zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu.

• Art. 102.

  W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

• Art. 103.

  § 1. Niezależnie od wyniku sprawy sąd może włożyć na stronę lub interwenienta obowiązek

• Art. 104.

  Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej.

• Art. 105.

  § 1. Współuczestnicy sporu zwracają koszty procesu w częściach równych. Sąd może jednak

• Art. 106.

  Udział prokuratora w sprawie nie uzasadnia zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz Skarbu Państwa ani od Skarbu Państwa.

• Art. 107.

  Interwenient uboczny, do którego nie mają zastosowania przepisy o współuczestnictwie jednolitym, nie zwraca kosztów przeciwnikowi strony, do której przystąpił. Sąd może

• Art. 108.

  § 1. Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.

• Art. 109.

  Roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo

• Art. 110.

  Sąd może zasądzić od świadka, biegłego, pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego - po ich wysłuchaniu - zwrot kosztów wywołanych ich rażącą winą. Postanowienie sądu

• Art. 111.

  § 1. Nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych:

• Art. 112.

  § 1. Strona, która została w całości zwolniona od kosztów sądowych, nie wnosi opłat sądowych

• Art. 113.

  § 1. Zwolnienia od kosztów sądowych domagać się może osoba fizyczna, która wykaże zaświadczeniem

• Art. 114.

  § 1. Wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie

• Art. 115.

  Wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych, zgłoszony po raz pierwszy w postępowaniu rewizyjnym, sąd rewizyjny może przekazać do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

• Art. 116.

  § 1. Sąd może zarządzić stosowne dochodzenie, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy lub

• Art. 117.

  § 1. Strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części ma prawo zgłosić

• Art. 118.

  Ustanowienie adwokata dla strony zwolnionej od kosztów sądowych jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego.

• Art. 119.

  § 1. Zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wygasa ze śmiercią strony,

• Art. 120.

  § 1. Sąd cofnie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, jeżeli okaże się,

• Art. 121.

  Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi.

• Art. 122.

  § 1. Adwokat ustanowiony według przepisów poprzedzających ma prawo - z wyłączeniem strony

• Art. 123.

  Postanowienie o przyznaniu i cofnięciu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowieniu adwokata, jak również o włożeniu na stronę obowiązku zapłaty kosztów sąd może wydać

• Art. 124.

  Zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie adwokata, jak również wniesienie środka odwoławczego od odmowy zwolnienia od kosztów sądowych nie

• Art. 125.

  Pisma procesowe obejmują wnioski i oświadczenia stron składane poza rozprawą.

• Art. 126.

  § 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać:

• Art. 127.

  W pismach procesowych mających na celu przygotowanie rozprawy (pisma przygotowawcze) należy podać zwięźle stan sprawy, wypowiedzieć się co do twierdzeń strony przeciwnej

• Art. 128.

  Do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników

• Art. 129.

  Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie przeciwnika złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.

• Art. 130.

  § 1. Jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania

• Art. 131.

  § 1. Sąd dokonywa doręczeń przez pocztę lub przez woźnych.

• Art. 132.

  § 1. w toku sprawy adwokaci mogą doręczać sobie nawzajem pisma bezpośrednio za potwierdzeniem

• Art. 133.

  § 1. Jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie

• Art. 134.

  § 1. W dni ustawowo uznane za wolne od pracy, jako też w porze nocnej doręczać można tylko

• Art. 135.

  Doręczenia dokonywa się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

• Art. 136.

  § 1. Strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego

• Art. 137.

  § 1. Doręczenia żołnierzom zasadniczej służby wojskowej, funkcjonariuszom Milicji Obywatelskiej

• Art. 138.

  § 1. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo sądowe

• Art. 139.

  § 1. W razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających

• Art. 140.

  Pisma procesowe i orzeczenia doręcza się w odpisach.

• Art. 141.

  § 1. Pełnomocnikowi procesowemu kilku osób doręcza się jeden egzemplarz pisma i załączników.

• Art. 142.

  § 1. Odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Jeżeli tego

• Art. 143.

  Jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczony pozew lub inne pismo procesowe wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może do chwili

• Art. 144.

  § 1. Przewodniczący ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu

• Art. 145.

  W wypadkach, w których ustanowienie kuratora według przepisów poprzedzających nie jest wymagane, pismo doręcza się stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, przez

• Art. 146.

  Przepisy o doręczeniu stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, i ustanowieniu dla niej kuratora stosuje się również do organizacji, które nie mają organów albo

• Art. 147.

  Gdy okaże się, że żądanie ustanowienia kuratora lub wywieszenia pisma nie było uzasadnione, sąd zarządzi doręczenie pisma w sposób właściwy, a w miarę potrzeby zniesie na wniosek

• Art. 148.

  § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd

• Art. 149.

  § 1. Posiedzenia sądowe wyznacza przewodniczący z urzędu, ilekroć wymaga tego stan sprawy.

• Art. 150.

  W wezwaniu na posiedzenie oznacza się: 1)

• Art. 151.

  Posiedzenia sądowe odbywają się w budynku sądowym, a poza tym budynkiem tylko wówczas, gdy czynności sądowe muszą być wykonane w innym miejscu albo gdy odbycie posiedzenia

• Art. 152.

  Na posiedzenia jawne wstęp na salę sądową mają - poza stronami i osobami wezwanymi - tylko osoby pełnoletnie. Na posiedzenia niejawne mają wstęp tylko osoby wezwane.

• Art. 153.

  § 1. Sąd z urzędu zarządza odbycie całego posiedzenia lub jego części przy drzwiach zamkniętych,

• Art. 154.

  § 1. Podczas posiedzenia odbywającego się przy drzwiach zamkniętych mogą być obecni na

• Art. 155.

  § 1. Przewodniczący otwiera, prowadzi i zamyka posiedzenia, udziela głosu, zadaje pytania,

• Art. 156.

  Sąd nawet na zgodny wniosek stron może odroczyć posiedzenie tylko z ważnej przyczyny.

• Art. 157.

  § 1. Z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje

• Art. 158.

  § 1. Protokół powinien zawierać:

• Art. 159.

  § 1. Przebieg czynności protokołowanych może być utrwalony za pomocą aparatury dźwiękowej,

• Art. 160.

  Strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu, nie później jednak jak na następnym posiedzeniu, a jeśli idzie o protokół rozprawy, po której zamknięciu

• Art. 161.

  W toku posiedzenia wnioski, oświadczenia, uzupełnienia i sprostowania wniosków i oświadczeń można zamieścić w załączniku do protokołu. Gdy stronę zastępuje adwokat lub radca

• Art. 162.

  Strony mogą w toku posiedzenia, a jeżeli nie były obecne, na najbliższym posiedzeniu zwrócić uwagę sądu na uchybienia przepisom postępowania, wnosząc o wpisanie zastrzeżenia

• Art. 163.

  § 1. Jeżeli kodeks przewiduje grzywnę bez określenia jej wysokości, grzywnę wymierza się

• Art. 164.

  Bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego (termin sądowy) rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy kodeks przewiduje

• Art. 165.

  § 1. Terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego.

• Art. 166.

  Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć lub skrócić termin sądowy na wniosek zgłoszony przed upływem terminu, nawet bez wysłuchania strony przeciwnej.

• Art. 167.

  Czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

• Art. 168.

  § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na

• Art. 169.

  § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała

• Art. 170.

  Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego od wyroku orzekającego unieważnienie małżeństwa lub rozwód albo ustalającego nieistnienie małżeństwa,

• Art. 171.

  Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 172.

  Zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie

• Art. 173.

  Postępowanie ulega zawieszeniu z mocy prawa w razie zaprzestania czynności przez sąd wskutek siły wyższej.

• Art. 174.

  § 1. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu:

• Art. 175.

  W razie śmierci pełnomocnika procesowego postępowanie może toczyć się dalej dopiero po wezwaniu strony nie stawającej. Wezwanie doręcza się stronie w miejscu jej rzeczywistego

• Art. 176.

  Sąd zawiesi postępowanie na wniosek spadkobiercy, jeżeli powód dochodzi przeciwko niemu wykonania obowiązku, należącego do długów spadkowych, a spadkobierca nie złożył

• Art. 177.

  § 1. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu:

• Art. 178.

  Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

• Art. 179.

  § 1. W wypadku zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron albo wskutek ich niestawiennictwa

• Art. 180.

  Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: 1)

• Art. 181.

  Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek ze stron: 1)

• Art. 182.

  § 1. Sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wspomnianych w pkt 5 i 6 § 1 art. 177,

• Art. 183.

  Postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 184.

  Sprawy cywilne, których charakter na to zezwala, mogą być uregulowane drogą ugody sądowej zawartej przed wniesieniem pozwu. Sąd uzna ugodę za niedopuszczalną, jeżeli

• Art. 185.

  § 1. O zawezwanie do próby ugodowej - bez względu na właściwość rzeczową - można zwrócić

• Art. 186.

  § 1. Jeżeli wzywający nie stawi się na posiedzenie, sąd na żądanie przeciwnika włoży na

• Art. 187.

  § 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać:

• Art. 188.

  § 1. Strona zwolniona od kosztów sądowych, a działająca bez adwokata, może ustnie zgłosić

• Art. 189.

  Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.

• Art. 190.

  Można dochodzić przyszłych powtarzających się świadczeń, jeżeli nie sprzeciwia się temu treść łączącego strony stosunku prawnego.

• Art. 191.

  Powód może dochodzić jednym pozwem kilku roszczeń przeciwko temu samemu pozwanemu, jeżeli nadają się one do tego samego trybu postępowania oraz jeżeli sąd jest właściwy

• Art. 192.

  Z chwilą doręczenia pozwu: 1)

• Art. 193.

  § 1. Zmiana powództwa jest dopuszczalna, jeżeli nie wpływa na właściwość sądu.

• Art. 194.

  § 1. Jeżeli okaże się, że powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna

• Art. 195.

  § 1. Jeżeli okaże się, że nie występują w charakterze powodów lub pozwanych wszystkie osoby,

• Art. 196.

  § 1. Jeżeli okaże się, że powództwo zostało wniesione nie przez osobę, która powinna występować

• Art. 197.

  Jeżeli w sprawie o zwrot świadczenia okaże się, że przedmiot świadczenia uległ przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa na skutek tego, że świadczenie było spełnione w zamian za

• Art. 198.

  § 1. Wezwanie do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanego, dokonane przez sąd

• Art. 199.

  § 1. Sąd odrzuci pozew:

• Art. 200.

  § 1. Sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu. Postanowienie

• Art. 201.

  Jeżeli sprawę wszczęto lub prowadzono w trybie niewłaściwym, sąd rozpozna ją w trybie właściwym lub przekaże ją właściwemu sądowi do rozpoznania w takim trybie. W wypadku

• Art. 202.

  Zapis na sąd polubowny oraz niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony

• Art. 203.

  § 1. Pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli

• Art. 204.

  § 1. Powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne jest w związku z

• Art. 205.

  Sąd powiatowy może na wniosek pozwanego, złożony aż do zamknięcia rozprawy, przekazać sprawę sądowi wojewódzkiemu, jeżeli pozwany wytoczył przeciwko powodowi przed tym

• Art. 206.

  Termin rozprawy wyznacza przewodniczący. Jednocześnie z wyznaczeniem pierwszej rozprawy zarządza doręczenie pozwu i stosownie do potrzeby wyznacza sędziego sprawozdawcę.

• Art. 207.

  § 1. Pozwany może, a jeżeli jest nim jednostka gospodarki uspołecznionej, ma obowiązek

• Art. 208.

  § 1. Przewodniczący, stosownie do okoliczności, wyda przed rozprawą na podstawie pozwu

• Art. 209.

  Każda ze stron może w piśmie procesowym żądać przeprowadzenia rozprawy w jej nieobecności.

• Art. 210.

  § 1. Rozprawa odbywa się w ten sposób, że po wywołaniu sprawy strony - najpierw powód,

• Art. 211.

  W razie nieobecności strony na rozprawie przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca przedstawia jej wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w

• Art. 212.

  Przewodniczący, jeżeli to możliwe, jeszcze przed wszczęciem postępowania dowodowego powinien przez zadawanie pytań stronom ustalić, jakie z istotnych okoliczności sprawy

• Art. 213.

  § 1. W celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron sąd może zarządzić odpowiednie

• Art. 214.

  Rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość w doręczeniu wezwania albo jeżeli nieobecność strony jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną

• Art. 215.

  Rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd postanowi wezwać do wzięcia udziału w sprawie lub zawiadomić o toczącym się procesie osoby, które dotychczas w postępowaniu nie

• Art. 216.

  Sąd może w celu dokładniejszego wyjaśnienia stanu sprawy zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika.

• Art. 217.

  § 1. Strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na

• Art. 218.

  Sąd może zarządzić oddzielną rozprawę co do pozwu głównego i wzajemnego, jako też co do jednego z kilku roszczeń połączonych w jednym pozwie, bądź to głównym, bądź

• Art. 219.

  Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli są one ze sobą w związku

• Art. 220.

  Sąd może ograniczyć rozprawę do poszczególnych zarzutów lub zagadnień wstępnych.

• Art. 221.

  Pozwany nie może odmówić wdania się w spór co do istoty sprawy, chociaż wniósł zarzuty formalne.

• Art. 222.

  Oddalając zarzuty, których uwzględnienie uzasadniałoby odrzucenie pozwu, sąd wyda oddzielne postanowienie i może wstrzymać dalsze rozpoznanie sprawy, aż do uprawomocnienia

• Art. 223.

  § 1. Przewodniczący powinien we właściwej chwili skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza

• Art. 224.

  § 1. Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną. Przed

• Art. 225.

  Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.

• Art. 226.

  Od zarządzeń przewodniczącego wydanych w toku rozprawy strony mogą odwołać się do sądu.

• Art. 227.

  Przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.

• Art. 228.

  § 1. Fakty powszechnie znane nie wymagają dowodu.

• Art. 229.

  Nie wymagają również dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości co do swej zgodności z rzeczywistym stanem

• Art. 230.

  Gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane.

• Art. 231.

  Sąd może uznać za ustalone fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jeżeli wniosek taki można wyprowadzić z innych ustalonych faktów (domniemanie faktyczne).

• Art. 232.

  Strony są obowiązane wskazać dowody potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy. Sąd może jednak dopuścić dowód nie wskazany przez strony; może także dla ustalenia koniecznych

• Art. 233.

  § 1. Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego

• Art. 234.

  Domniemania ustanowione przez prawo (domniemania prawne) wiążą sąd; mogą być jednak obalone, ilekroć ustawa tego nie wyłącza.

• Art. 235.

  Postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem orzekającym, chyba że sprzeciwia się temu charakter dowodu albo wzgląd na poważne niedogodności lub niewspółmierność kosztów

• Art. 236.

  W postanowieniu o przeprowadzeniu dowodu sąd oznaczy fakty podlegające stwierdzeniu, środek dowodowy i - stosownie do okoliczności - sędziego lub sąd, który ma dowód przeprowadzić,

• Art. 237.

  Niestawiennictwo stron na termin nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu, chyba że obecność stron lub jednej z nich okaże się konieczna.

• Art. 238.

  § 1. Protokół zawierający przebieg postępowania dowodowego przed sędzią wyznaczonym lub

• Art. 239.

  Sędzia wyznaczony i sąd wezwany mają w zakresie zleconego im postępowania dowodowego prawa przewodniczącego i prawa sądu orzekającego. Na ich uchybienia strony mogą zwrócić

• Art. 240.

  § 1. Sąd nie jest związany swym postanowieniem dowodowym i może je stosownie do okoliczności

• Art. 241.

  Sąd orzekający może zarządzić powtórzenie lub uzupełnienie postępowania dowodowego.

• Art. 242.

  Jeżeli postępowanie dowodowe napotyka przeszkody o nieokreślonym czasie trwania, sąd może oznaczyć termin, po którego upływie dowód może być przeprowadzony tylko wówczas,

• Art. 243.

  Zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym nie jest konieczne, ilekroć ustawa przewiduje uprawdopodobnienie zamiast dowodu.

• Art. 244.

  § 1. Dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy

• Art. 245.

  Dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

• Art. 246.

  Jeżeli ustawa lub umowa stron wymaga dla czynności prawnej zachowania formy pisemnej, dowód ze świadków lub z przesłuchania stron w sprawie między uczestnikami tej czynności

• Art. 247.

  Dowód ze świadków lub z przesłuchania stron przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu obejmującego czynność prawną może być dopuszczony między uczestnikami tej czynności

• Art. 248.

  § 1. Każdy obowiązany jest przedstawić na zarządzenie sądu w oznaczonym terminie i miejscu

• Art. 249.

  § 1. W sprawach dotyczących przedsiębiorstwa handlowego lub przemysłowego, w razie powołania

• Art. 250.

  § 1. Jeżeli dokument znajduje się w aktach organu państwowego, wystarczy przedstawić urzędowo

• Art. 251.

  Za nieuzasadnioną odmowę przedstawienia dokumentu przez osobę trzecią sąd, po wysłuchaniu jej oraz stron co do zasadności odmowy, skaże osobę trzecią na grzywnę. Osoba trzecia

• Art. 252.

  Strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenia organu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z prawdą,

• Art. 253.

  Jeżeli strona zaprzecza prawdziwości dokumentu prywatnego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenie osoby, która je podpisała, od niej nie pochodzi, obowiązana jest

• Art. 254.

  § 1. Badania prawdziwości pisma dokonuje się z udziałem lub bez udziału biegłych, zwłaszcza

• Art. 255.

  Strona, która w złej wierze lub lekkomyślnie zgłosiła zarzuty przewidziane w art. 252 i 253, podlega karze grzywny.

• Art. 256.

  Sąd może zażądać, aby dokument w języku obcym był przełożony przez tłumacza przysięgłego.

• Art. 257.

  Sąd oceni na podstawie okoliczności poszczególnego wypadku, czy i o ile dokument zachowuje moc dowodową pomimo przekreśleń, podskrobań lub innych uszkodzeń.

• Art. 258.

  Strona powołująca się na dowód ze świadków obowiązana jest dokładnie oznaczyć fakty, które mają być zeznaniami poszczególnych świadków stwierdzone, i wskazać świadków,

• Art. 259.

  Świadkami nie mogą być: 1)

• Art. 260.

  Współuczestnik sporu, nie będący współuczestnikiem jednolitym, może być świadkiem co do faktów dotyczących wyłącznie innego współuczestnika.

• Art. 261.

  § 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron,

• Art. 262.

  Sąd, wzywając świadka, wymieni w wezwaniu imię, nazwisko i zamieszkanie wezwanego, miejsce i czas przesłuchania, nazwiska stron i przedmiot sprawy oraz zwięzłą osnowę

• Art. 263.

  Przesłuchanie osób dotkniętych chorobą lub kalectwem odbywa się w miejscu, gdzie przebywają, jeżeli nie mogą go opuścić.

• Art. 264.

  Kolejność przesłuchania świadków oznacza przewodniczący. Świadkowie, którzy nie złożyli jeszcze zeznań, nie mogą być obecni przy przesłuchaniu innych świadków.

• Art. 265.

  § 1. Do przesłuchania świadka nie władającego dostatecznie językiem polskim sąd może przybrać

• Art. 266.

  § 1. Przed przesłuchaniem świadka uprzedza się go o prawie odmowy zeznań i odpowiedzialności

• Art. 267.

  Nie składają przyrzeczenia świadkowie małoletni, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, oraz osoby skazane wyrokiem prawomocnym za fałszywe zeznania. Inni świadkowie mogą

• Art. 268.

  Brzmienie przyrzeczenia jest następujące: „Świadomy znaczenia mych słów i odpowiedzialności przed prawem przyrzekam uroczyście, że będę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywając

• Art. 269.

  § 1. Świadek składa przyrzeczenie, powtarzając za sędzią lub odczytując na głos tekst przyrzeczenia,

• Art. 270.

  W razie powtórnego przesłuchania świadka przypomina mu się poprzednio złożone przyrzeczenie.

• Art. 271.

  § 1. Świadek składa zeznanie ustnie, zaczynając od odpowiedzi na pytania przewodniczącego,

• Art. 272.

  Świadkowie, których zeznania przeczą sobie wzajemnie, mogą być konfrontowani.

• Art. 273.

  § 1. Zeznanie świadka, po zapisaniu do protokołu, będzie mu odczytane i stosownie do okoliczności

• Art. 274.

  § 1. Za nie usprawiedliwione niestawiennictwo sąd skaże świadka na grzywnę, po czym wezwie

• Art. 275.

  Świadek w ciągu tygodnia od daty doręczenia mu postanowienia skazującego go na grzywnę lub na pierwszym posiedzeniu, na które zostanie wezwany, może usprawiedliwić swe niestawiennictwo.

• Art. 276.

  § 1. Za nieuzasadnioną odmowę zeznań lub przyrzeczenia sąd, po wysłuchaniu obecnych stron

• Art. 277.

  Świadek ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem do sądu, a ponadto wynagrodzenia za utratę zarobku. Przewodniczący może przyznać świadkowi

• Art. 278.

  § 1. W wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron

• Art. 279.

  Dopuszczenie dowodu z biegłych może nastąpić na posiedzeniu niejawnym po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru.

• Art. 280.

  Osoba wyznaczona na biegłego może nie przyjąć Włożonego na nią obowiązku z przyczyn, jakie uprawniają świadka do odmowy zeznań, a ponadto z powodu przeszkody, która uniemożliwia

• Art. 281.

  Aż do ukończenia czynności biegłego strona może żądać jego wyłączenia z przyczyn, z jakich można żądać wyłączenia sędziego. Gdy strona zgłasza wniosek o wyłączenie

• Art. 282.

  § 1. Biegły składa przed rozpoczęciem czynności przyrzeczenie w następującym brzmieniu:

• Art. 283.

  § 1. Biegły nie składa przyrzeczenia, gdy obie strony wyrażą na to zgodę.

• Art. 284.

  Sąd może zarządzić okazanie biegłemu akt sprawy i przedmiotu oględzin oraz zarządzić, aby brał udział w postępowaniu dowodowym.

• Art. 285.

  § 1. Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie.

• Art. 286.

  Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.

• Art. 287.

  Za nie usprawiedliwione niestawiennictwo, za nieuzasadnioną odmowę złożenia przyrzeczenia lub opinii albo za nie usprawiedliwione opóźnienie złożenia opinii sąd skaże biegłego

• Art. 288.

  Biegły ma prawo żądać wynagrodzenia za stawiennictwo do sądu i wykonaną pracę. Przewodniczący może przyznać biegłemu zaliczkę na poczet wydatków.

• Art. 289.

  Do wezwania i przesłuchania biegłych stosuje się ponadto odpowiednio przepisy o świadkach, z wyjątkiem przepisów o przymusowym sprowadzeniu.

• Art. 290.

  § 1. Sąd może zażądać opinii odpowiedniego instytutu naukowego lub naukowo-badawczego.

• Art. 291.

  Instytut naukowy lub naukowo-badawczy może żądać wynagrodzenia za wykonaną pracę i za stawiennictwo swoich przedstawicieli.

• Art. 292.

  Sąd może zarządzić oględziny bez udziału lub z udziałem biegłych, a stosownie do okoliczności - również w połączeniu z przesłuchaniem świadków.

• Art. 293.

  Przepisy o obowiązku przedstawienia dokumentu stosuje się odpowiednio do przedstawienia przedmiotu oględzin. Jeżeli rodzaj przedmiotu na to pozwala i nie jest to połączone

• Art. 294.

  Jeżeli przedmiot oględzin jest w posiadaniu osoby trzeciej, a oględziny mają być dokonane w miejscu, gdzie przedmiot znajduje się, osoba ta powinna być wezwana na termin oględzin

• Art. 295.

  § 1. Osoba trzecia w ciągu dni trzech od doręczenia jej wezwania może z ważnych przyczyn

• Art. 296.

  Osobę trzecią, która bez uzasadnionych przyczyn nie zastosowała się do zarządzeń w przedmiocie oględzin, sąd skaże na grzywnę.

• Art. 297.

  Osoba trzecia wezwana na termin oględzin ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem do sądu, oraz wynagrodzenia za utratę zarobku na równi

• Art. 298.

  Oględziny osoby mogą odbyć się tylko za jej zgodą. Oddział 6

• Art. 299.

  Jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, sąd dla wyjaśnienia tych faktów zarządzi

• Art. 300.

  § 1. Za osobę prawną sąd przesłuchuje osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do jej

• Art. 301.

  Jeżeli powództwo jest wytoczone przez prokuratora lub organizację społeczną ludu pracującego na rzecz oznaczonej osoby, przesłuchuje się w charakterze strony powodowej tą osobę,

• Art. 302.

  § 1. Gdy z przyczyn natury faktycznej lub prawnej przesłuchać można co do okoliczności

• Art. 303.

  Sąd przesłucha najpierw strony bez odbierania przyrzeczenia. Jeżeli przesłuchanie to nie wyświetli dostatecznie faktów, sąd może przesłuchać według swego wyboru jedną

• Art. 304.

  Przed przystąpieniem do przesłuchania sąd uprzedza strony, że obowiązane są zeznawać prawdę i że stosownie do okoliczności mogą być przesłuchane ponownie po odebraniu

• Art. 305.

  Sąd może dopuścić dowód z grupowego badania krwi.

• Art. 306.

  Pobranie krwi w celu jej badania może nastąpić tylko za zgodą osoby, której krew ma być pobrana, a jeżeli osoba ta nie ukończyła trzynastu lat lub jest ubezwłasnowolniona

• Art. 307.

  § 1. w celu przeprowadzenia dowodu z grupowego badania krwi sąd zwraca się do biegłego

• Art. 308.

  § 1. Sąd może dopuścić dowód z filmu, telewizji, fotokopii, fotografii, planów, rysunków

• Art. 309.

  Sposób przeprowadzenia dowodu innymi środkami dowodowymi niż wymienione w artykułach poprzedzających określi sąd zgodnie z ich charakterem, stosując odpowiednio przepisy

• Art. 310.

  Przed wszczęciem postępowania na wniosek, a w toku postępowania również z urzędu, można zabezpieczyć dowód, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne

• Art. 311.

  Wniosek o zabezpieczenie dowodu składa się w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, a w wypadkach nie cierpiących zwłoki lub gdy postępowanie nie zostało jeszcze wszczęte,

• Art. 312.

  Wniosek powinien zawierać: 1)

• Art. 313.

  Zabezpieczenie dowodu może być dopuszczone bez wezwania przeciwnika tylko w wypadkach nie cierpiących zwłoki albo gdy przeciwnik nie może być wskazany lub gdy miejsce jego

• Art. 314.

  Sąd wzywa zainteresowanych na termin wyznaczony do przeprowadzenia dowodu; jednakże w wypadkach nie cierpiących zwłoki przeprowadzenie dowodu może być rozpoczęte nawet

• Art. 315.

  § 1. Strony mają prawo wskazywać przed sądem orzekającym uchybienia popełnione przy zabezpieczeniu

• Art. 316.

  § 1. Gdy po zamknięciu rozprawy sąd uzna, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do stanowczego

• Art. 317.

  § 1. Sąd może wydać wyrok częściowy, jeżeli dostatecznie wyjaśniona do rozstrzygnięcia

• Art. 318.

  § 1. Sąd, uznając roszczenie za usprawiedliwione w zasadzie, może wydać wyrok wstępny tylko

• Art. 319.

  Jeżeli pozwany ponosi odpowiedzialność z określonych przedmiotów majątkowych albo do wysokości ich wartości, sąd może, nie wymieniając tych przedmiotów ani ich wartości,

• Art. 320.

  W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia

• Art. 321.

  § 1. Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać

• Art. 322.

  Jeżeli w sprawie o naprawienie szkody, o dochody, zwrot bezpodstawnego wzbogacenia lub o świadczenie z umowy o dożywocie sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania

• Art. 323.

  Wyrok może być wydany jedynie przez sędziów, przed którymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku.

• Art. 324.

  § 1. Sąd wydaje wyrok po niejawnej naradzie sędziów. Narada obejmuje dyskusję, głosowanie

• Art. 325.

  Sentencja wyroku powinna zawierać wymienienie sądu, sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku,

• Art. 326.

  § 1. Ogłoszenie wyroku powinno nastąpić na posiedzeniu, na którym zamknięto rozprawę. Jednakże

• Art. 327.

  Stronie działającej bez adwokata, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udzieli wskazówek co co sposobu i terminów wniesienia środka zaskarżenia.

• Art. 328.

  § 1. Uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu tylko w sprawach, w których jedną ze stron

• Art. 329.

  W sprawach, w których uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu, powinno to nastąpić w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia wyroku, a w innych sprawach - w terminie

• Art. 330.

  § 1. W sprawach rozstrzyganych w składzie trzech sędziów zawodowych uzasadnienie wyroku

• Art. 331.

  § 1. Wyrok z uzasadnieniem doręcza się z urzędu stronom we wszelkich sprawach, w których

• Art. 332.

  § 1. Sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia.

• Art. 333.

  § 1. Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli:

• Art. 334.

  § 1. Sąd może uzależnić natychmiastową wykonalność wyroku od złożenia przez powoda stosownego

• Art. 335.

  § 1. Natychmiastowa wykonalność nie będzie orzeczona nawet za zabezpieczeniem, jeżeli wskutek

• Art. 336.

  Rygor natychmiastowej wykonalności obowiązuje od chwili ogłoszenia wyroku lub postanowienia, którym go nadano, a gdy ogłoszenia nie było - od chwili podpisania sentencji orzeczenia.

• Art. 337.

  Natychmiastowa wykonalność wyroku wygasa z chwilą ogłoszenia, a jeżeli nie było ogłoszenia, z chwilą podpisania sentencji orzeczenia zmieniającego albo uchylającego wyrok lub

• Art. 338.

  § 1. Uchylając lub zmieniając wyrok, któremu nadany został rygor natychmiastowej wykonalności,

• Art. 339.

  § 1. Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia

• Art. 340.

  Wyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na

• Art. 341.

  W razie nienadejścia dowodu doręczenia na dzień rozprawy sąd może w ciągu następnych dwóch tygodni wydać na posiedzeniu niejawnym wyrok zaoczny, jeżeli w tym czasie otrzyma

• Art. 342.

  § 1. Wyrok zaoczny sąd uzasadnia, jeżeli uwzględnił powództwo w całości lub w części po

• Art. 343.

  Wyroki zaoczne doręcza się z urzędu obu stronom wraz z pouczeniem o przysługujących im środkach zaskarżenia, a gdy stroną pozwaną jest jednostka gospodarki uspołecznionej,

• Art. 344.

  § 1. Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może złożyć sprzeciw w ciągu tygodnia

• Art. 345.

  Jeżeli sprzeciw został złożony prawidłowo, przewodniczący wyznacza termin rozprawy i zarządza doręczenie sprzeciwu powodowi.

• Art. 346.

  § 1. Na wniosek pozwanego sąd zawiesi rygor natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi

• Art. 347.

  Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca

• Art. 348.

  Koszty rozprawy zaocznej i sprzeciwu ponosi pozwany, choćby następnie wyrok zaoczny został uchylony, chyba że niestawiennictwo pozwanego było nie zawinione lub że nie

• Art. 349.

  § 1. W razie cofnięcia sprzeciwu sąd, jeżeli uzna, że cofnięcie jest dopuszczalne, umarza

• Art. 350.

  § 1. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe

• Art. 351.

  § 1. Strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje

• Art. 352.

  Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 353.

  Wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

• Art. 354.

  Jeżeli kodeks niniejszy nie przewiduje wydania wyroku, sąd wydaje orzeczenie w postaci postanowienia.

• Art. 355.

  § 1. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem

• Art. 356.

  Rozstrzygnięcia zawarte w postanowieniach nie kończących postępowania w sprawie, wydanych na posiedzeniach jawnych, wpisuje się do protokołu bez spisywania odrębnej sentencji,

• Art. 357.

  § 1. Postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym sąd uzasadnia i doręcza z urzędu, jeżeli

• Art. 358.

  Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże sąd od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem, jeżeli zaś sąd postanowienia nie uzasadnia, od chwili

• Art. 359.

  Postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

• Art. 360.

  Postanowienia stają się skuteczne w takim zakresie i w taki sposób, jaki wynika z ich treści, z chwilą ogłoszenia, a jeżeli ogłoszenia nie było - z chwilą podpisania

• Art. 361.

  Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej.

• Art. 362.

  Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Rozdział 3

• Art. 363.

  § 1. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy

• Art. 364.

  Prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie rewizyjnym - ten sąd. Stwierdzenia

• Art. 365.

  § 1. Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne

• Art. 366.

  Wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami.

• Art. 367.

  Od wyroków sądu pierwszej instancji przysługuje rewizja.

• Art. 368.

  Rewizją można oprzeć na następujących podstawach: 1)

• Art. 369.

  Nieważność postępowania zachodzi: 1)

• Art. 370.

  Rewizja powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego wyroku, przytoczenie podstaw rewizyjnych i ich uzasadnienie,

• Art. 371.

  § 1. Rewizję wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym

• Art. 372.

  Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym rewizję wniesioną po upływie przepisanego terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jako też rewizję, której

• Art. 373.

  Po doręczeniu rewizji stronie przeciwnej sąd pierwszej instancji przedstawia akta sprawy sądowi rewizyjnemu.

• Art. 374.

  Strona przeciwna może w ciągu tygodnia od doręczenia rewizji wnieść odpowiedź na rewizję wprost do sądu rewizyjnego.

• Art. 375.

  Sąd rewizyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci rewizję, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona

• Art. 376.

  § 1. Sąd rewizyjny może rozpoznać rewizję na posiedzeniu niejawnym, jeżeli zachodzi nieważność

• Art. 377.

  Poza wypadkami wymienionymi w dwóch artykułach poprzedzających sąd rewizyjny wyznacza rozprawę.

• Art. 378.

  Rozprawa przed sądem rewizyjnym odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej lub obu stron. Wydany wyrok nie jest w żadnym razie zaoczny.

• Art. 379.

  Po wywołaniu sprawy rozprawa rozpoczyna się od sprawozdania sędziego, który zwięźle przedstawia stan sprawy ze szczególnym uwzględnieniem podstaw i wniosków rewizyjnych

• Art. 380.

  Rozprawa odbywa się w granicach rewizji; jednakże strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw rewizyjnych.

• Art. 381.

  § 1. Sąd rewizyjny rozpoznaje sprawę w granicach rewizji, bierze jednak z urzędu pod rozwagę

• Art. 382.

  Sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej rewizję, chyba że strona przeciwna również wniosła rewizję.

• Art. 383.

  W zakresie oznaczonym w artykule poprzedzającym rozpoznaniu sądu rewizyjnego podlegają również postanowienia poprzedzające wydanie wyroku, chyba że według przepisów kodeksu

• Art. 384.

  Sąd rewizyjny może z urzędu rozpoznać sprawę na rzecz współuczestników, którzy wyroku nie zaskarżyli, gdy będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są wspólne

• Art. 385.

  § 1. Sąd rewizyjny rozpoznaje sprawy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu

• Art. 386.

  Powód, który złożył rewizję, może skutkiem zmiany okoliczności zamiast pierwotnego przedmiotu sporu żądać jego wartości lub innego przedmiotu, jeżeli nie zmienia podstawy

• Art. 387.

  Sąd rewizyjny oddala rewizję, jeżeli nie ma ona uzasadnionych podstaw i jeżeli brak podstaw, które należy brać pod rozwagę z urzędu, albo jeżeli zaskarżone orzeczenie

• Art. 388.

  § 1. W razie uwzględnienia rewizji sąd rewizyjny uchyla zaskarżony wyrok w całości lub

• Art. 389.

  Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu orzeczenia sądu rewizyjnego wiążą zarówno sąd, któremu sprawa została przekazana, jak i sąd rewizyjny

• Art. 390.

  § 1. Sąd rewizyjny może zmienić zaskarżony wyrok i orzec co do istoty sprawy, jeżeli zachodzi

• Art. 391.

  § 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu rewizji przez sąd wojewódzki powstanie zagadnienie prawne

• Art. 392.

  § 1. Sąd rewizyjny uzasadnia wszelkie orzeczenia kończące postępowanie w drugiej instancji.

• Art. 393.

  § 1. Jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed sądem rewizyjnym, do postępowania

• Art. 394.

  § 1. Zażalenie do sądu rewizyjnego przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji

• Art. 395.

  § 1. Akta sprawy wraz z zażaleniem sąd pierwszej instancji przedstawia sądowi rewizyjnemu

• Art. 396.

  Sąd pierwszej instancji może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 397.

  § 1. Sąd rewizyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, biorąc także pod uwagę

• Art. 398.

  Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. Dział VI

• Art. 399.

  W wypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.

• Art. 400.

  Niedopuszczalna jest skarga o wznowienie od wyroku orzekającego unieważnienie małżeństwa lub rozwód albo ustalającego nieistnienie małżeństwa, jeżeli choćby jedna ze stron

• Art. 401.

  Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1)

• Art. 402.

  Od wyroków Sądu Najwyższego nie przysługuje skarga o wznowienie z powodu nieważności postępowania.

• Art. 403.

  § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

• Art. 404.

  Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte

• Art. 405.

  Do wznowienia postępowania właściwy jest sąd, który wydał zaskarżony wyrok. Gdy zaskarżono wyroki różnych instancji, właściwym jest sąd instancji wyższej.

• Art. 406.

  Do postępowania ze skargi o wznowienie stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

• Art. 407.

  Skargę o wznowienie wnosi się w terminie miesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie

• Art. 408.

  Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie

• Art. 409.

  Skarga o wznowienie powinna czynić zadość warunkom pozwu oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego wyroku, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające

• Art. 410.

  § 1. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera

• Art. 411.

  Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi

• Art. 412.

  § 1. Sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia.

• Art. 413.

  Sędzia, którego udziału lub zachowania się w procesie poprzednim dotyczy skarga, wyłączony jest od orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie.

• Art. 414.

  Wniesienie skargi o wznowienie nie tamuje wykonania zaskarżonego wyroku. W razie uprawdopodobnienia, że skarżącemu grozi niepowetowana szkoda, sąd może na wniosek strony wstrzymać wykonanie

• Art. 415.

  Uchylając lub zmieniając wyrok, sąd na wniosek skarżącego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie orzeka o zwrocie spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub o przywróceniu

• Art. 416.

  Niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie.

• Art. 417.

  § 1. Od każdego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie może Minister

• Art. 418.

  § 1. Strona może wnieść podanie o złożenie rewizji nadzwyczajnej do Ministra Sprawiedliwości

• Art. 419.

  § 1. Rewizję nadzwyczajną wnosi się do Sądu Najwyższego.

• Art. 420.

  § 1. Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną na rozprawie. O terminie rozprawy zawiadamia

• Art. 421.

  § 1. Sąd Najwyższy oddala rewizję nadzwyczajną, jeżeli stwierdzi brak podstawy do uchylenia

• Art. 422.

  § 1. W razie uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej Sąd Najwyższy uchyla zaskarżone orzeczenie

• Art. 423.

  § 1. Do rewizji nadzwyczajnej stosuje się odpowiednio przepisy o rewizji, jeżeli kodeks

• Art. 424.

  W razie przekazania przez Sąd Najwyższy sprawy do ponownego rozpoznania sądowi właściwemu lub równorzędnemu, do postępowania przed tym sądem stosuje się przepisy obowiązujące

• Art. 425.

  Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w sprawach o unieważnienie małżeństwa, o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa i o rozwód.

• Art. 426.

  Do reprezentowania strony konieczne jest pełnomocnictwo udzielone do prowadzenia danej sprawy.

• Art. 427.

  Posiedzenia odbywają się przy drzwiach zamkniętych, chyba że obie strony żądają publicznego rozpoznania sprawy, a sąd uzna, że jawność nie zagraża moralności.

• Art. 428.

  § 1. Rozprawa odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej ze stron. Jednakże w razie

• Art. 429.

  Jeżeli strona wezwana do osobistego stawiennictwa nie stawi się bez usprawiedliwionych powodów na posiedzenie, sąd może skazać ją na grzywnę według przepisów o karach za

• Art. 430.

  Małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, a zstępni stron, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków.

• Art. 431.

  W sprawach przewidzianych w rozdziale niniejszym nie można oprzeć rozstrzygnięcia wyłącznie na uznaniu powództwa lub przyznaniu okoliczności faktycznych. W sprawach

• Art. 432.

  W każdej sprawie o rozwód sąd zarządza przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. W innych sprawach sąd nie może odmówić dopuszczenia takiego dowodu, jeżeli strona

• Art. 433.

  Protokół rozprawy powinien zawierać oświadczenie małżonków co do liczby, wieku i płci dzieci żyjących, stosunków majątkowych i zarobkowych obu małżonków, szczególnych obowiązków

• Art. 434.

  Sąd może zarządzić przeprowadzenie przez wyznaczoną osobę wywiadu środowiskowego w celu ustalenia warunków, w których żyją i wychowują się dzieci stron.

• Art. 435.

  § 1. Wyrok prawomocny ma skutek wobec osób trzecich.

• Art. 436.

  § 1. Przed wyznaczeniem terminu pierwszej rozprawy przewodniczący wzywa strony do osobistego

• Art. 437.

  Jeżeli stawiennictwo jednej ze stron napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody, na wniosek strony sąd może zaniechać przeprowadzenia posiedzenia pojednawczego. Postanowienie

• Art. 438.

  Jeżeli posiedzenia pojednawczego nie wyznaczono albo do pojednania nie doszło, przewodniczący wyznacza rozprawę.

• Art. 439.

  Powództwo wzajemne o rozwód jest niedopuszczalne. Strona pozwana może jednak również żądać rozwodu.

• Art. 440.

  § 1. Jeżeli sąd nabierze przekonania, że istnieją widoki na utrzymanie pożycia małżeńskiego,

• Art. 441.

  Postępowanie dowodowe ma przede wszystkim na celu ustalenie okoliczności dotyczących rozkładu pożycia, jak również okoliczności dotyczących dzieci stron i ich sytuacji,

• Art. 442.

  Jeżeli pozwany uznaje żądanie pozwu, sąd może ograniczyć postępowanie dowodowe do przesłuchania stron.

• Art. 443.

  § 1. Sąd na żądanie jednego z małżonków lub z urzędu orzeka postanowieniem o obowiązku

• Art. 444.

  Małżonek może dochodzić roszczeń alimentacyjnych od drugiego małżonka na wypadek orzeczenia rozwodu. Dochodzenie następuje przez zgłoszenie wniosku na rozprawie w obecności drugiego

• Art. 445.

  § 1. W czasie trwania procesu o rozwód nie może być wszczęta odrębna sprawa o zaspokojenie

• Art. 446.

  W razie śmierci jednego z małżonków postępowanie umarza się. Rozdział 3

• Art. 447.

  § 1. Na wniosek osoby, która po śmierci jednego z małżonków zamierza wytoczyć powództwo

• Art. 448.

  § 1. Jeżeli powództwo o unieważnienie małżeństwa wytacza prokurator, pozywa on oboje małżonków,

• Art. 449.

  § 1. W sprawach o unieważnienie albo o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa

• Art. 450.

  § 1. Postępowanie o unieważnienie małżeństwa w razie śmierci jednego z małżonków zawiesza

• Art. 451.

  Przepisy art. 443, 444 i 445 stosuje się odpowiednio w sprawach o unieważnienie małżeństwa.

• Art. 452.

  W sprawach o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami stosuje się odpowiednio przepisy art. 426, 431, 432, 435 § 1, 441 i 446.

• Art. 453.

  Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka, o unieważnienie uznania dziecka oraz o rozwiązanie przysposobienia

• Art. 454.

  § 1. W sprawach o ustalenie ojcostwa prokurator wytaczając powództwo wskazuje w pozwie

• Art. 455.

  Rozprawa odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej ze stron.

• Art. 456.

  § 1. Postępowanie umarza się w razie śmierci jednej ze stron, a jeżeli w charakterze tej

• Art. 457.

  W sprawach o zaprzeczenie ojcostwa lub o unieważnienie uznania dziecka odpis pozwu doręcza się prokuratorowi i zawiadamia się go o terminach rozprawy.

• Art. 458.

  § 1. W sprawach objętych przepisami działu niniejszego stosuje się odpowiednio przepisy

• Art. 459.

  § 1. Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach o roszczenia pracownika ze stosunku

• Art. 460.

  § 1. Sąd powinien dążyć do zapewnienia należytej ochrony uprawnień pracowniczych. W szczególności

• Art. 461.

  § 1. Sąd w każdym stanie postępowania powinien dążyć do ugodowego załatwienia sprawy.

• Art. 462.

  W sprawach objętych przepisami działu niniejszego powództwo można wytoczyć bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego, bądź przed sąd, w którego okręgu praca jest, była

• Art. 463.

  § 1. Odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej. Gdy

• Art. 464.

  Jeżeli okaże się, że powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być w sprawie stroną pozwaną, albo że powództwo o to samo roszczenie może być wytoczone

• Art. 465.

  W razie przekazania do sądu sprawy, podlegającej właściwości komisji rozjemczej, pracownik może rozszerzyć lub w inny sposób zmienić powództwo, jeżeli nowe roszczenie dotyczy

• Art. 466.

  § 1. Pełnomocnikiem pracownika może być również przedstawiciel związku zawodowego.

• Art. 467.

  § 1. Pracownik działający bez adwokata lub pełnomocnika, o którym mowa w artykule poprzedzającym,

• Art. 468.

  § 1. Sąd może wzywać strony, świadków, biegłych lub inne osoby w sposób, który uzna za

• Art. 469.

  W sprawach przewidzianych w dziale niniejszym nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron.

• Art. 470.

  § 1. Po wniesieniu pozwu sąd przeprowadza postępowanie wyjaśniające.

• Art. 471.

  Postępowanie wyjaśniające ma na celu: 1)

• Art. 472.

  Sąd może zaniechać przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, jeżeli z okoliczności sprawy w sposób oczywisty wynika, że postępowanie to nie przyspieszy rozstrzygnięcia

• Art. 473.

  § 1. Na posiedzenie wyjaśniające wzywa się strony osobiście, ich pełnomocników oraz przedstawiciela

• Art. 474.

  § 1. Termin rozprawy powinien być wyznaczony tak, aby od daty zakończenia postępowania

• Art. 475.

  § 1. Sąd wydając wyrok orzeka o roszczeniach, które wynikają z faktów przytoczonych przez

• Art. 476.

  § 1. Zasądzając należność pracownika, sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor

• Art. 477.

  Przepisy art. 460, 461, 462, 466 i 467 § 2 stosuje się odpowiednio, gdy pracownik jest stroną pozwaną w sprawie ze stosunku pracy.

• Art. 478.

  W sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego.

• Art. 479.

  W sprawach o naruszenie posiadania powództwo wzajemne nie jest dopuszczalne. Dział V

• Art. 480.

  Postępowanie nakazowe i upominawcze nałoży do zakresu działania państwowych biur notarialnych z wyjątkiem czynności zastrzeżonych sądom.

• Art. 481.

  § 1. Do czynności w postępowaniu nakazowym i upominawczym, które należą do zakresu działania

• Art. 482.

  Postępowanie nakazowe i upominawcze wszczyna się przez wniesienie pozwu.

• Art. 483.

  W postępowaniu nakazowym i upominawczym państwowe biuro notarialne wydaje postanowienia na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 484.

  Środki odwoławcze od postanowień i zarządzeń państwowego biura notarialnego rozpoznaje sąd przełożony nad sądem właściwym w myśl art. 481.

• Art. 485.

  Powód może żądać w pozwie, aby państwowe biuro notarialne wydało przeciwko pozwanemu nakaz zapłaty, jeżeli dochodzi wierzytelności pieniężnej albo świadczenia innych rzeczy

• Art. 486.

  Powód może również żądać wydania nakazu zapłaty przeciwko każdemu zobowiązanemu z wekslu lub czeku należycie wypełnionego, którego prawdziwość nie nasuwa wątpliwości.

• Art. 487.

  Jeżeli według treści przedstawionego dokumentu, weksla lub czeku dochodzone roszczenie jest przedawnione, nakaz może być wydany tylko wówczas, gdy do pozwu dołączono dokumenty

• Art. 488.

  § 1. Pozew z wnioskiem o wydanie nakazu zapłaty wnosi się do państwowego biura notarialnego,

• Art. 489.

  § 1. Jeżeli nakaz zapłaty nie może być wydany, państwowe biuro notarialne wydaje postanowienie

• Art. 490.

  Po uprawomocnieniu się postanowienia odmownego pozew, jeżeli nadaje się do zwykłego postępowania, przekazuje się do sądu

• Art. 491.

  § 1. Wydając nakaz państwowe biuro notarialne orzeka, że pozwany ma w ciągu tygodnia od

• Art. 492.

  § 1. Nakaz od chwili wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, a jeżeli był wydany na podstawie

• Art. 493.

  § 1. Pismo zawierające zarzuty wnosi się do państwowego biura notarialnego, które wydało

• Art. 494.

  § 1. Zarzuty wniesione po upływie terminu państwowe biuro notarialne odrzuca.

• Art. 495.

  Jeżeli zarzuty zostały wniesione zgodnie z przepisami kodeksu, państwowe biuro notarialne przekazuje sprawę sądowi, o którym mowa w art. 481. Przewodniczący zarządza doręczenie

• Art. 496.

  Po przeprowadzeniu rozprawy sąd wydaje wyrok, w którym nakaz zapłaty utrzymuje w mocy albo uchyla go w całości lub części i w tym zakresie powództwo oddala, bądź też postanowieniem

• Art. 497.

  § 1. w razie cofnięcia zarzutów sąd, jeżeli nie uznaje cofnięcia za niedopuszczalne, orzeka

• Art. 498.

  W sprawach należących do właściwości sądu powiatowego, w których powód dochodzi od swego dłużnika osobistego zapłaty sumy pieniężnej do wysokości dwóch tysięcy złotych,

• Art. 499.

  § 1. Nakaz zapłaty nie może być wydany, jeżeli według treści pozwu:

• Art. 500.

  Jeżeli nakaz zapłaty nie może być wydany, państwowe biuro notarialne wydaje postanowienie odmowne, które doręcza tylko powodowi.

• Art. 501.

  Powód w ciągu miesiąca od doręczenia mu postanowienia odmownego może żądać skierowania sprawy do zwykłego postępowania. W razie zgłoszenia takiego żądania w terminie, państwowe

• Art. 502.

  § 1. Wydając nakaz zapłaty, państwowe biuro notarialne orzeka, że pozwany w ciągu dwóch

• Art. 503.

  § 1. Sprzeciw spóźniony państwowe biuro notarialne odrzuca.

• Art. 504.

  W razie wniesienia sprzeciwu we właściwym terminie, nakaz zapłaty traci moc nawet wówczas, gdyby sprzeciw był zgłoszony tylko co do części roszczenia lub przez jednego

• Art. 505.

  Jeżeli sprzeciw wniesiono w terminie, państwowe biuro notarialne przekazuje sprawę sądowi, o którym mowa w art. 481. Przewodniczący zarządza doręczenie powodowi sprzeciwu

• Art. 506.

  Sąd wszczyna postępowanie nieprocesowe na wniosek; w wypadkach wskazanych w ustawie sąd może wszcząć postępowanie także z urzędu.

• Art. 507.

  Sprawy należące do postępowania nieprocesowego rozpoznają sądy powiatowe, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów wojewódzkich.

• Art. 508.

  § 1. Jeżeli właściwość miejscowa nie jest oznaczona w przepisie szczególnym, wyłącznie

• Art. 509.

  W sprawach podlegających rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu nieprocesowym orzeka jeden sędzia bez udziału ławników, z wyjątkiem spraw o:

• Art. 510.

  § 1. Zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może

• Art. 511.

  § 1. Wniosek o wszczęcie postępowania powinien czynić zadość przepisom o pozwie, z tą zmianą,

• Art. 512.

  § 1. Po rozpoczęciu posiedzenia albo po złożeniu przez któregokolwiek z uczestników oświadczenia

• Art. 513.

  Niestawiennictwo uczestników nie tamuje rozpoznania sprawy. Przepisów o wyroku zaocznym nie stosuje się.

• Art. 514.

  § 1. Rozprawa odbywa się w wypadkach wskazanych w ustawie. W innych wypadkach wyznaczenie

• Art. 515.

  Sąd może, stosownie do okoliczności, przesłuchać świadków i biegłych bez przyrzeczenia oraz w nieobecności uczestników, może również zażądać od osób, które nie są uczestnikami,

• Art. 516.

  Orzeczenia sądu w postępowaniu nieprocesowym zapadają w formie postanowień.

• Art. 517.

  Sąd uzasadnia i doręcza postanowienia stosownie do art. 357, jednakże nie doręcza się postanowienia uczestnikowi, który będąc obecny na posiedzeniu, po ogłoszeniu postanowienia

• Art. 518.

  Od postanowień orzekających co do istoty sprawy przysługuje rewizja. Na inne postanowienia przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie zażalenie.

• Art. 519.

  Dla uczestnika, który zrzekł się doręczenia, termin do wniesienia środka odwoławczego biegnie od ogłoszenia postanowienia.

• Art. 520.

  § 1. Każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

• Art. 521.

  § 1. Jeżeli przepis szczególny inaczej nie stanowi, postanowienie orzekające co do istoty

• Art. 522.

  Postanowienia wydane w sprawie, która może być wszczęta z urzędu, podlegają wykonaniu z urzędu.

• Art. 523.

  Prawomocne postanowienie orzekające co do istoty sprawy nie może być zmienione ani uchylone, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednakże prawomocne postanowienie

• Art. 524.

  § 1. Uczestnik postępowania może żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym

• Art. 525.

  Akta sprawy dostępne są dla uczestników postępowania oraz za zezwoleniem przewodniczącego dla każdego, kto potrzebę przejrzenia dostatecznie usprawiedliwi. Na tych samych zasadach

• Art. 526.

  § 1. W sprawach o uznanie za zmarłego właściwy jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania

• Art. 527.

  Do zgłoszenia wniosku o uznanie za zmarłego uprawniony jest każdy zainteresowany.

• Art. 528.

  Wniosek o uznanie za zmarłego można zgłosić nie wcześniej niż na rok przed końcem terminu, po upływie którego zaginiony może być uznany za zmarłego. Gdy jednak uznanie

• Art. 529.

  § 1. Wniosek o uznanie za zmarłego, oprócz danych koniecznych dla wniosku o wszczęcie postępowania,

• Art. 530.

  § 1. Jeżeli według treści wniosku istnieją przesłanki do uznania zaginionego za zmarłego,

• Art. 531.

  § 1. Ogłoszenie o wszczęciu postępowania umieszcza się w piśmie poczytnym na całym obszarze

• Art. 532.

  Dalsze postępowanie może toczyć się przed upływem terminu podanego w ogłoszeniu, nie może jednak być zakończone wcześniej niż po upływie:

• Art. 533.

  Przed wydaniem postanowienia uznającego zaginionego za zmarłego sąd powinien wysłuchać w miarę możności osoby bliskie zaginionego.

• Art. 534.

  Jeżeli w toku postępowania o uznanie za zmarłego okaże się, że śmierć zaginionego jest niewątpliwa, sąd przeprowadzi dalsze postępowanie z urzędu według przepisów oddziału

• Art. 535.

  Do postępowania o stwierdzenie zgonu osoby, której śmierć mimo niesporządzenia aktu zgonu jest niewątpliwa, stosuje się odpowiednio przepisy oddziału poprzedzającego

• Art. 536.

  Wniosek o stwierdzenie zgonu może być zgłoszony w każdym czasie.

• Art. 537.

  § 1. Zarządzenie ogłoszenia o wszczęciu postępowania nie jest obowiązkowe.

• Art. 538.

  § 1. W postanowieniu stwierdzającym zgon należy chwilę śmierci ściśle oznaczyć, stosownie

• Art. 539.

  Dowód, że osoba uznana za zmarłą albo której zgon został stwierdzony pozostaje przy życiu lub że śmierć jej nastąpiła w innej chwili niż chwila oznaczona w orzeczeniu,

• Art. 540.

  Właściwy jest sąd, który w pierwszej instancji orzekł uznanie za zmarłego lub stwierdzenie zgonu.

• Art. 541.

  § 1. Wniosek o uchylenie postanowienia orzekającego uznanie za zmarłego albo stwierdzającego

• Art. 542.

  w razie przeprowadzenia dowodu, że osoba uznana za zmarłą albo której zgon został stwierdzony pozostaje przy życiu, sąd postanowienie uchyli. W wypadku udowodnienia

• Art. 543.

  Jeżeli osoba, którą uznano za zmarłą lub której zgon stwierdzono, zjawi się osobiście w sądzie i wykaże swoją tożsamość, sąd niezwłocznie i bez dalszego postępowania uchyli

• Art. 544.

  § 1. Sprawy o ubezwłasnowolnienie należą do właściwości sądów wojewódzkich, które rozpoznają

• Art. 545.

  § 1. Wniosek o wszczęcie postępowania o ubezwłasnowolnienie może zgłosić:

• Art. 546.

  § 1. Uczestnikami postępowania o ubezwłasnowolnienie są z mocy samego prawa prócz wnioskodawcy:

• Art. 547.

  § 1. Ilekroć według przepisów niniejszego rozdziału należy wezwać lub wysłuchać osobę,

• Art. 548.

  § 1. Jeżeli ubezwłasnowolniona ma być osoba pełnoletnia, sąd może na wniosek uczestnika

• Art. 549.

  § 1. Osoba, dla której ustanowiono doradcę tymczasowego, ma ograniczoną zdolność do czynności

• Art. 550.

  § 1. Postanowienie o ustanowieniu doradcy tymczasowego traci moc z chwilą, gdy:

• Art. 551.

  § 1. O ustanowieniu lub odwołaniu doradcy tymczasowego należy z urzędu zawiadomić sąd opiekuńczy.

• Art. 552.

  § 1. Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone z powodu choroby psychicznej

• Art. 553.

  Osoba, która ma być ubezwłasnowolniona, musi być zbadana przez jednego lub więcej biegłych lekarzy psychiatrów.

• Art. 554.

  § 1. Sąd może, jeżeli na podstawie opinii dwóch biegłych lekarzy uzna to za niezbędne,

• Art. 555.

  Orzeczenie w przedmiocie ubezwłasnowolnienia może zapaść tylko po przeprowadzeniu rozprawy.

• Art. 556.

  § 1. Osobę, która ma być ubezwłasnowolniona, należy wysłuchać; wysłuchanie powinno się

• Art. 557.

  W postanowieniu o ubezwłasnowolnieniu sąd orzeka, czy ubezwłasnowolnienie jest całkowite, czy też częściowe i z jakiego powodu zostaje orzeczone.

• Art. 558.

  Sąd, który orzekł ubezwłasnowolnienie, zarządza z urzędu przesłanie sądowi opiekuńczemu odpisu prawomocnego postanowienia, którym orzekł ubezwłasnowolnienie.

• Art. 559.

  § 1. Sąd uchyli ubezwłasnowolnienie, gdy ustaną przyczyny, dla których je orzeczono; uchylenie

• Art. 560.

  Do zaskarżania postanowień uprawniony jest sam ubezwłasnowolniony nawet wówczas, gdy ustanowiony został doradca tymczasowy.

• Art. 561.

  § 1. Zezwolenia na zawarcie małżeństwa kobiecie nie mającej ukończonych lat osiemnastu

• Art. 562.

  Zwolnienia od obowiązku złożenia urzędowi stanu cywilnego dokumentu potrzebnego do zawarcia małżeństwa udziela sąd na wniosek osoby obowiązanej do złożenia dokumentu.

• Art. 563.

  Do zgłoszenia wniosku o zezwolenie na udzielenie pełnomocnictwa do oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński uprawniona jest osoba, która zamierza udzielić pełnomocnictwa.

• Art. 564.

  Postanowienie rozstrzygające o tym, czy okoliczność przedstawiona przez urząd stanu cywilnego wyłącza zawarcie małżeństwa, sąd wydaje po przeprowadzeniu rozprawy.

• Art. 565.

  § 1. Rozstrzygnięcie o istotnych sprawach rodziny w braku porozumienia małżonków, jak również

• Art. 566.

  W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami właściwy jest sąd miejsca położenia majątku, a jeżeli wspólność ustała przez śmierć

• Art. 567.

  § 1. W postępowaniu o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między

• Art. 568.

  Sądem opiekuńczym jest sąd powiatowy.

• Art. 569.

  § 1. Właściwy wyłącznie jest sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie

• Art. 570.

  Sąd opiekuńczy może wszcząć postępowanie z urzędu.

• Art. 571.

  § 1. Przy sądzie opiekuńczym działają społeczne organy pomocnicze w sprawach opiekuńczych

• Art. 572.

  § 1. Każdy, komu znane jest zdarzenie uzasadniające wszczęcie postępowania z urzędu, obowiązany

• Art. 573.

  Osoba pozostająca pod władzą rodzicielską, opieką albo kuratelą ma zdolność do podejmowania czynności w postępowaniu dotyczącym jej osoby, chyba że nie ma zdolności do czynności

• Art. 574.

  § 1. Sąd opiekuńczy może nakazać osobiste stawiennictwo osoby pozostającej pod władzą rodzicielską

• Art. 575.

  Do osobistego stawiennictwa innych uczestników postępowania stosuje się w sprawach, które mogą być wszczęte z urzędu, przepisy o skutkach niestawiennictwa świadków, a

• Art. 576.

  Przed wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy sąd opiekuńczy wysłucha przedstawiciela ustawowego osoby, której postępowanie dotyczy. W wypadkach ważniejszych powinien ponadto

• Art. 577.

  Sąd opiekuńczy może zmienić swe postanowienie nawet prawomocne, jeżeli wymaga tego dobro osoby, której postępowanie dotyczy.

• Art. 578.

  Postanowienia sądu opiekuńczego są skuteczne i wykonalne z chwilą ich ogłoszenia, a gdy ogłoszenia nie było, z chwilą ich wydania.

• Art. 579.

  Postanowienia w sprawach o przyznanie, powierzenie wykonywania, ograniczenie, zawieszenie, pozbawienie i przywrócenie władzy rodzicielskiej, zakazanie osobistej styczności z

• Art. 580.

  W sprawach o odebranie dziecka doręcza się odpis wniosku prokuratorowi i zawiadamia się go o terminach rozprawy.

• Art. 581.

  Uznanie dziecka może nastąpić także przed sądem opiekuńczym niewłaściwym według przepisów ogólnych. W takim wypadku o uznaniu zawiadamia się właściwy sąd opiekuńczy.

• Art. 582.

  Rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka, co do których brak porozumienia pomiędzy rodzicami, może nastąpić dopiero po umożliwieniu rodzicom złożenia oświadczeń, chyba

• Art. 583.

  Zezwolenia na dokonanie przez rodziców czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka lub na wyrażenie przez rodziców zgody na dokonanie takiej czynności

• Art. 584.

  Postanowienie o nadaniu dziecku nazwiska staje się skuteczne dopiero po uprawomocnieniu się. Postanowienia takiego sąd opiekuńczy nie może zmienić ani uchylić.

• Art. 585.

  § 1. Sąd opiekuńczy wszczyna postępowanie na wniosek przysposabiającego.

• Art. 586.

  § 1. Sąd opiekuńczy orzeka o przysposobieniu po przeprowadzeniu rozprawy.

• Art. 587.

  W razie śmierci przysposabiającego lub osoby mającej być przysposobioną, sąd opiekuńczy postępowanie umarza.

• Art. 588.

  Postanowienie orzekające przysposobienie staje się skuteczne po uprawomocnieniu się. Postanowienia takiego sąd opiekuńczy nie może zmienić ani uchylić.

• Art. 589.

  § 1. Zgodę na przysposobienie dziecka w przyszłości bez wskazania osoby przysposabiającego

• Art. 590.

  Obejmując opiekę opiekun składa następujące przyrzeczenie: „Przyrzekam, że powierzone mi obowiązki opiekuna wykonam z całą sumiennością i zgodnie z interesem społecznym,

• Art. 591.

  § 1. Po złożeniu przyrzeczenia przez opiekuna sąd opiekuńczy wydaje mu zaświadczenie.

• Art. 592.

  O zwolnieniu od obowiązku objęcia opieki sąd opiekuńczy rozstrzyga na wniosek osoby ustanowionej opiekunem, zgłoszony w ciągu tygodnia od doręczenia jej postanowienia

• Art. 593.

  Zezwolenia we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku osoby pozostającej pod opieką, udziela sąd opiekuńczy na wniosek opiekuna. Postanowienie

• Art. 594.

  Składanie przez opiekuna gotówki w instytucji bankowej następuje według zasad, które ustali Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

• Art. 595.

  Opiekun składa sądowi opiekuńczemu ustnie lub na piśmie sprawozdanie dotyczące osoby pozostającej pod opieką. Sprawozdanie z zarządu majątkiem tej osoby składa na piśmie,

• Art. 596.

  Do wzięcia udziału w badaniu rachunku końcowego z opieki sąd opiekuńczy wezwie osobę, która pozostawała pod opieką, jeżeli ma ona pełną zdolność do czynności prawnych,

• Art. 597.

  Postanowienie o przyznaniu opiekunowi wynagrodzenia staje się wykonalne dopiero po jego uprawomocnieniu się.

• Art. 598.

  § 1. Sąd opiekuńczy może wymierzyć grzywnę osobie, która uchyla się od objęcia opieki.

• Art. 599.

  Sądem opiekuńczym właściwym do ustanowienia kuratora dla dziecka poczętego, lecz jeszcze nie urodzonego, jest sąd właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu matki.

• Art. 600.

  Kuratora dla osoby ułomnej sąd opiekuńczy ustanawia na wniosek tej osoby.

• Art. 601.

  Dla osoby, która z powodu nieobecności nie może prowadzić swoich spraw, a nie ma pełnomocnika, ustanawia kuratora na wniosek osoby zainteresowanej sąd opiekuńczy miejsca ostatniego

• Art. 602.

  Właściwość miejscową sądu opiekuńczego do ustanowienia kuratora dla dochodzenia ojcostwa w razie śmierci domniemanego ojca określa się według miejsca zamieszkania lub pobytu

• Art. 603.

  Kuratora dla osoby prawnej ustanawia sąd opiekuńczy, w którego okręgu osoba ta ma lub miała ostatnią siedzibę.

• Art. 604.

  W zaświadczeniu dla kuratora sąd określa zakres jego uprawnień.

• Art. 605.

  W przedmiotach nie unormowanych w rozdziale niniejszym stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu w sprawach z zakresu opieki.

• Art. 606.

  W sprawach z zakresu prawa rzeczowego właściwy jest sąd położenia rzeczy.

• Art. 607.

  Do wniosków, dotyczących nieruchomości ujawnionych w księdze wieczystej lub dla których prowadzony jest zbiór dokumentów, należy dołączyć odpis z księgi wieczystej albo zaświadczenie

• Art. 608.

  Sprawy z zakresu prawa rzeczowego sąd rozpoznaje na rozprawie. Rozdział 2

• Art. 609.

  § 1. Do zgłoszenia wniosku o stwierdzenie zasiedzenia własności uprawniony jest każdy zainteresowany.

• Art. 610.

  § 1. Poza tym do ogłoszenia i orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o stwierdzaniu

• Art. 611.

  Zarządca nieruchomości ustanowiony na podstawie art. 203 i 269 § 1 Kodeksu cywilnego obowiązany jest niezwłocznie zgłosić wniosek o ujawnienie zarządu w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów.

• Art. 612.

  § 1. Od chwili ustanowienia zarządcy współwłaściciele lub użytkownik mogą używać rzeczy

• Art. 613.

  § 1. Nadwyżkę dochodów po pokryciu wydatków wypłaca się współwłaścicielom lub użytkownikom

• Art. 614.

  Sąd uchyli zarząd, gdy odpadnie podstawa dalszego jego trwania.

• Art. 615.

  Jeżeli powyższe przepisy nie stanowią inaczej, do wyznaczenia zarządcy i sprawowania zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości.

• Art. 616.

  Z wyjątkiem spraw przewidzianych w art. 199, 201 i 202 Kodeksu cywilnego , jak również spraw dotyczących powołania i odwołania zarządcy, wyznaczenie rozprawy zależy od uznania sądu.

• Art. 617.

  We wniosku o zniesienie współwłasności należy dokładnie określić rzecz mającą ulec podziałowi oraz przedstawić dowody prawa własności.

• Art. 618.

  § 1. W postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania

• Art. 619.

  § 1. W postępowaniu o zniesienie współwłasności nieruchomości rolnej sąd ustala skład i

• Art. 620.

  § 1. Jeżeli jest wymagane uprzednie zatwierdzenie planu podziału nieruchomości przez organ

• Art. 621.

  Projektowany sposób podziału nieruchomości na części powinien być zaznaczony na planie sporządzonym według zasad obowiązujących przy oznaczaniu nieruchomości w księgach

• Art. 622.

  § 1. W toku postępowania o zniesienie współwłasności sąd powinien nakłaniać współwłaścicieli

• Art. 623.

  Jeżeli brak podstaw do wydania postanowienia w myśl artykułu poprzedzającego, a zachodzą warunki do dokonania podziału w naturze, sąd dokonuje tego podziału na części odpowiadające

• Art. 624.

  Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia przyznającego dotychczasowym współwłaścicielom części lub jednemu z nich całość rzeczy, własność przechodzi na uczestników wskazanych

• Art. 625.

  W postanowieniu zarządzającym sprzedaż rzeczy należących do współwłaścicieli sąd bądź rozstrzygnie o wzajemnych roszczeniach współwłaścicieli, bądź też tylko zarządzi sprzedaż,

• Art. 626.

  § 1. We wniosku o ustanowienie drogi koniecznej należy wskazać właścicieli wszystkich nieruchomości,

• Art. 627.

  Postępowanie spadkowe należy do zakresu działalności sądów i państwowych biur notarialnych.

• Art. 628.

  Do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca

• Art. 629.

  Do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania państwowych biur notarialnych, wyłącznie właściwe jest państwowe biuro notarialne w siedzibie

• Art. 630.

  § 1. Czynności w postępowaniu spadkowym, należące do właściwości państwowych biur notarialnych,

• Art. 631.

  Notariusz przy wykonywaniu swych czynności może upomnieć osoby, które zachowują się niewłaściwie lub przeszkadzają w czynności, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić

• Art. 632.

  Postanowienie państwowego biura notarialnego nadające się do wykonania w drodze egzekucji jest tytułem egzekucyjnym.

• Art. 633.

  Do zabezpieczenia spadku właściwe jest państwowe biuro notarialne w siedzibie sądu powiatowego lub jego wydziału zamiejscowego, w którego okręgu znajdują się rzeczy,

• Art. 634.

  Spadek zabezpiecza się, gdy z jakiejkolwiek przyczyny grozi naruszenie rzeczy lub praw pozostałych po spadkodawcy, zwłaszcza przez usunięcie, uszkodzenie, zniszczenie

• Art. 635.

  § 1. Państwowe biuro notarialne dokonuje zabezpieczenia spadku na wniosek lub z urzędu.

• Art. 636.

  Środkami zabezpieczenia są: spisanie majątku ruchomego i oddanie go pod dozór, złożenie do depozytu, ustanowienie zarządu tymczasowego, ustanowienie dozoru nad nieruchomością.

• Art. 637.

  § 1. Na wniosek tego, kto uprawdopodobni, że jest spadkobiercą, uprawnionym do zachowku

• Art. 638.

  Wierzyciel, który zażądał sporządzenia spisu inwentarza, nie może odmówić przyjęcia należnego mu świadczenia, chociażby dług nie był jeszcze wymagalny.

• Art. 639.

  Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określi szczegółowy tryb postępowania w sprawach unormowanych w niniejszym oddziale.

• Art. 640.

  § 1. Oświadczenie o prostym przyjęciu spadku lub z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu

• Art. 641.

  § 1. Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku powinno zawierać:

• Art. 642.

  Jeżeli ustawa wymaga zezwolenia organów państwowych na przyjęcie spadku lub zapisu, państwowe biuro notarialne zwraca się o wydanie decyzji lub zobowiązuje stroną do

• Art. 643.

  O przyjęciu lub odrzuceniu spadku państwowe biuro notarialne zawiadamia wszystkie osoby, które według treści oświadczenia i przedstawionych dokumentów są powołane do

• Art. 644.

  Jeżeli złożono oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a inwentarz nie był przedtem sporządzony, państwowe biuro notarialne wyda postanowienie o sporządzeniu

• Art. 645.

  § 1. Z oświadczeniem o przyjęciu spadku może być połączone oświadczenie spadkobiercy o

• Art. 646.

  § 1. Osoba, u której znajduje się testament, obowiązana jest złożyć go w biurze spadku,

• Art. 647.

  W celu stwierdzenia, czy istnieje testament i gdzie się znajduje, państwowe biuro notarialne zwraca się do sądu spadku, który może nakazać złożenie oświadczenia w tym

• Art. 648.

  § 1. Państwowe biuro notarialne po wysłuchaniu osoby, u której według uzyskanych wiadomości

• Art. 649.

  § 1. Państwowe biuro notarialne otwiera i ogłasza testament, gdy ma dowód śmierci spadkodawcy.

• Art. 650.

  Gdy złożono kilka testamentów jednego spadkodawcy, otwiera się i ogłasza wszystkie, a na każdym z nich czyni się wzmiankę o innych.

• Art. 651.

  W protokole otwarcia i ogłoszenia testamentu opisuje się jego stan zewnętrzny oraz wymienia się jego datę, datę złożenia i osobę, która testament złożyła. Na testamencie

• Art. 652.

  O dokonanym otwarciu i ogłoszeniu testamentu biuro spadku zawiadamia w miarę możności osoby, których rozrządzenia testamentowe dotyczą, oraz wykonawcę testamentu i kuratora

• Art. 653.

  Testament wraz z protokołem otwarcia i ogłoszenia przechowuje się w biurze spadku.

• Art. 654.

  Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do pisma stwierdzającego treść testamentu ustnego.

• Art. 655.

  § 1. Jeżeli po sporządzeniu spisu inwentarza zachodzi wątpliwość, czy zostały w nim zamieszczone

• Art. 656.

  Sprawy o wyjawienie przedmiotów spadkowych sąd rozpoznaje na rozprawie, wzywając oprócz wnioskodawcy tych, którzy są uprawnieni do wystąpienia z wnioskiem o wyjawienie przedmiotów

• Art. 657.

  Jeżeli wniosek o wyjawienie skierowany jest przeciwko innemu współspadkobiercy, ten ostatni może nie później niż na rozprawie żądać włożenia na wnioskodawcę obowiązków

• Art. 658.

  Po uprawomocnieniu się postanowienia uwzględniającego w całości lub części wniosek o wyjawienie przedmiotów spadkowych, sąd na wniosek każdego, kto był uprawniony do

• Art. 659.

  Spadkobierca, który swym obowiązkom nie uczynił zadość, może spełnić je jeszcze na posiedzeniu. W związku z materiałem przedstawionym przez spadkobiercę sąd oraz uczestnicy

• Art. 660.

  § 1. W razie niedopełnienia przez spadkobiercę jego obowiązków lub odmowy odpowiedzi na

• Art. 661.

  § 1. Kto dowie się o śmierci spadkodawcy oraz o tym, że treść testamentu ustnego nie została

• Art. 662.

  Świadków, którzy treści testamentu ustnego nie stwierdzili na piśmie, sąd wzywa do złożenia na wyznaczonym posiedzeniu sądowym zeznań stwierdzających treść testamentu.

• Art. 663.

  Protokół przesłuchania świadków testamentu ustnego sąd przesyła do biura spadku. Oddział 3

• Art. 664.

  Osoba powołana na wykonawcę testamentu, która odmawia przyjęcia tego obowiązku, powinna oświadczyć o tym w sądzie spadku ustnie do protokołu albo w piśmie z podpisem urzędowo

• Art. 665.

  Sąd spadku wyda osobie powołanej na wykonawcę testamentu na jej wniosek zaświadczenie, w którym wymieni imię, nazwisko, zawód, miejsce ostatniego zamieszkania oraz datę

• Art. 666.

  § 1. Do czasu objęcia spadku przez spadkobiercę sąd czuwa nad całością spadku, a w razie

• Art. 667.

  § 1. Kurator spadku powinien starać się o wyjaśnienie, kto jest spadkobiercą, i zawiadomić

• Art. 668.

  Sąd spadku może nakazać sprzedaż należących do spadku rzeczy ruchomych, które są narażone na zepsucie albo których przechowanie pociąga za sobą nadmierne koszty. Sprzedaż nastąpi

• Art. 669.

  Sąd spadku wydaje postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po przeprowadzeniu rozprawy, na którą wzywa wnioskodawcę oraz osoby mogące wchodzić w rachubę jako spadkobiercy

• Art. 670.

  § 1. Sąd spadku bada z urzędu, kto jest spadkobiercą. W szczególności bada, czy spadkodawca

• Art. 671.

  § 1. Za dowód, że nie ma innych spadkobierców, może być przyjęte zapewnienie złożone przez

• Art. 672.

  Jeżeli zapewnienie nie było złożone albo jeżeli zapewnienie lub inne dowody nie będą uznane przez sąd za wystarczające, postanowienie w sprawie o stwierdzenie nabycia

• Art. 673.

  Ogłoszenie powinno zawierać: 1)

• Art. 674.

  § 1. Ogłoszenie powinno być umieszczone w piśmie poczytnym na całym obszarze Państwa i

• Art. 675.

  Po upływie sześciu miesięcy od daty ogłoszenia sąd wyznaczy w celu rozpoznania zgłoszonych żądań rozprawę, na którą wezwie także osoby, które zgłosiły żądanie i podały miejsce

• Art. 676.

  Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia o wezwaniu spadkobierców nikt nie zgłosił nabycia spadku albo, zgłosiwszy je, nie udowodnił go na rozprawie, sąd wyda

• Art. 677.

  § 1. Sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż

• Art. 678.

  Jeżeli stwierdzone zostało nabycie spadku po osobie uznanej za zmarłą lub której zgon został stwierdzony postanowieniem sądu, a postępowanie o uznaniu tej osoby za zmarłą

• Art. 679.

  § 1. Dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą

• Art. 680.

  § 1. We wniosku o dział spadku należy powołać postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku

• Art. 681.

  Jeżeli stwierdzenie nabycia spadku jeszcze nie nastąpiło, dokonuje go sąd w toku postępowania działowego, stosując przepisy oddziału poprzedzającego.

• Art. 682.

  Współspadkobiercy powinni podać sądowi swój wiek, zawód, stan rodzinny oraz dane co do swych zarobków i majątku, a także zarobków i majątku małżonka, wyjaśnić, w jaki

• Art. 683.

  Na żądanie uczestnika działu, zgłoszone nie później niż na pierwszej rozprawie, sąd spadku może przekazać sprawę sądowi powiatowemu, w którego okręgu znajduje się spadek

• Art. 684.

  Skład i wartość spadku ulegającego podziałowi ustala sąd.

• Art. 685.

  W razie sporu o istnienie uprawnienia do żądania działu spadku, jak również w razie sporu między współspadkobiercami o to, czy pewien przedmiot należy do spadku, sąd

• Art. 686.

  W postępowaniu działowym sąd rozstrzyga także o istnieniu zapisów, których przedmiotem są rzeczy lub prawa należące do spadku, jak również o wzajemnych roszczeniach pomiędzy

• Art. 687.

  W braku podstaw do wydania postanowienia działowego na podstawie zgodnego wniosku uczestników, dział spadku będzie rozpoznany według przepisów poniższych.

• Art. 688.

  Do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zniesienia współwłasności, a w szczególności art. 618 § 2 i 3.

• Art. 689.

  Jeżeli cały majątek spadkowy lub poszczególne rzeczy wchodzące w jego skład stanowią współwłasność z innego tytułu niż dziedziczenie, dział spadku i zniesienie współwłasności

• Art. 690.

  § 1. W razie uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu

• Art. 691.

  § 1. Do wniosku o zwolnienie wykonawcy testamentu uprawniona jest osoba zainteresowana.

• Art. 692.

  W sprawach o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego właściwy jest sąd miejsca wykonania zobowiązania. Jeżeli miejsca tego nie da się ustalić, właściwy jest

• Art. 693.

  We wniosku o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego należy: 1)

• Art. 694.

  Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia określi zasady i tryb postępowania w sprawach unormowanych w dziale niniejszym.

• Art. 695.

  Przepisy księgi niniejszej stosuje się zarówno do sądu polubownego powołanego do rozstrzygnięcia poszczególnego sporu, jak i do stałego sądu polubownego.

• Art. 696.

  Ilekroć w księdze niniejszej mówi się o sądzie, rozumie się przez to sąd, który byłby właściwy do rozpoznawania sporu, gdyby strony nie dokonały zapisu na sąd polubowny;

• Art. 697.

  § 1. Strony w granicach zdolności do samodzielnego zobowiązywania się mogą poddać pod rozstrzygnięcie

• Art. 698.

  § 1. Umowa o poddanie sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego (zapis na sąd polubowny)

• Art. 699.

  § 1. Arbitrem może być każda osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych,

• Art. 700.

  § 1. Jeżeli arbitrzy nie zostali wyznaczeni w zapisie lub w umowie dodatkowej, a wyznaczenie

• Art. 701.

  § 1. Jeżeli strona przeciwna na wezwanie nie wyznaczy w terminie swego arbitra lub jeżeli

• Art. 702.

  § 1. W braku odmiennej umowy zapis na sąd polubowny traci moc, gdy arbiter lub superarbiter

• Art. 703.

  § 1. Strona może żądać wyłączenia arbitra lub superarbitra z tych samych przyczyn, które

• Art. 704.

  § 1. Arbitrzy mają prawo do wynagrodzenia za swoje czynności oraz do zwrotu wydatków poniesionych

• Art. 705.

  § 1. Strony mogą określić same aż do chwili rozpoczęcia postępowania tryb postępowania,

• Art. 706.

  § 1. Sąd polubowny może przesłuchiwać strony, świadków i biegłych i odbierać od nich przyrzeczenia,

• Art. 707.

  § 1. Wyrok sądu polubownego zapada bezwzględną większością głosów, chyba że zapis wymaga

• Art. 708.

  § 1. Wyrok sądu polubownego powinien zawierać:

• Art. 709.

  Sąd polubowny doręcza obu stronom za pokwitowaniem lub dowodem doręczenia odpis wyroku podpisany tak jak oryginał.

• Art. 710.

  § 1. Po doręczeniu stronom odpisu wyroku sąd polubowny złoży w sądzie akta sprawy wraz

• Art. 711.

  § 1. Od wyroku sądu polubownego nie przysługuje odwołanie.

• Art. 712.

  § 1. Strona może żądać uchylenia wyroku sądu polubownego, jeżeli:

• Art. 713.

  § 1. Skargę o uchylenie wyroku sądu polubownego wnosi się do sądu w ciągu miesiąca od doręczenia

• Art. 714.

  Sąd jest związany podstawami skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego, bierze jednak z urzędu pod rozwagę, czy wyrok nie uchybia praworządności lub zasadom współżycia

• Art. 715.

  Postępowanie ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego odbywa się według przepisów o postępowaniu w pierwszej instancji.

• Art. 716.

  Odtworzeniu ulegają akta zaginione lub zniszczone w całości lub części. W sprawie prawomocnie zakończonej odtworzeniu podlega orzeczenie kończące postępowanie w sprawie

• Art. 717.

  § 1. Sąd wszczyna postępowanie z urzędu lub na wniosek.

• Art. 718.

  § 1. Do zgłoszenia wniosku o odtworzenie akt uprawniona jest strona, uczestnik postępowania

• Art. 719.

  § 1. Do odtworzenia akt sprawy będącej w toku właściwy jest sąd, w którym sprawa ostatnio

• Art. 720.

  Do odtworzenia akt sprawy zakończonej lub będącej w toku w państwowym biurze notarialnym właściwy jest urząd powiatowy, w którego okręgu to biuro się znajduje.

• Art. 721.

  We wniosku o odtworzenie akt należy określić dokładnie sprawę, dołączyć wszelkie urzędowo poświadczone odpisy znajdujące się w posiadaniu zgłaszającego wniosek oraz wskazać

• Art. 722.

  § 1. Przewodniczący wzywa osoby, organy administracji państwowej lub instytucje wskazane

• Art. 723.

  § 1. Sąd może skazać na grzywnę każdego, kto nie uczyni zadość wezwaniu dokonanemu w myśl

• Art. 724.

  Jeżeli poświadczone urzędowo odpisy zostaną złożone, przewodniczący zarządza dołączenie ich do akt. Odpis zarządzenia doręcza się stronom.

• Art. 725.

  Jeżeli odtworzenia akt nie można przeprowadzić w trybie przewidzianym w artykułach poprzedzających, przewodniczący wzywa strony do złożenia dokładnych oświadczeń co

• Art. 726.

  Niezależnie od oświadczeń i wniosków stron sąd przeprowadza z urzędu dochodzenia, nie pomijając żadnej okoliczności, która może mieć znaczenie dla ustalenia treści

• Art. 727.

  Po przeprowadzeniu postępowania w myśl dwóch artykułów poprzedzających sąd orzeka postanowieniem, w jaki sposób i w jakim zakresie zaginione akta mają być odtworzone

• Art. 728.

  Jeżeli akta nie mogą być odtworzone lub odtworzone zostały w części niewystarczającej do podjęcia dalszego postępowania, sprawa może być wszczęta ponownie. We wszystkich

• Art. 729.

  Bieg przedawnienia przerwany przez pierwotne wszczęcie sprawy rozpoczyna się na nowo od daty uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego niemożliwość odtworzenia

• Art. 730.

  § 1. W celu zabezpieczenia roszczenia, którego dochodzić można w sądzie powszechnym lub

• Art. 731.

  Zarządzenie tymczasowe nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia.

• Art. 732.

  Sąd wydaje zarządzenie tymczasowe na wniosek, a w wypadkach, w których postępowanie może być wszczęte bez wniosku - także z urzędu.

• Art. 733.

  § 1. Zarządzenie tymczasowe wydaje się przy wszczęciu sprawy lub w toku postępowania.

• Art. 734.

  Wydając zarządzenie tymczasowe przed wszczęciem postępowania w sprawie, sąd wyznaczy termin, w którym sprawa powinna być wytoczona pod rygorem upadku zabezpieczenia. Termin

• Art. 735.

  Właściwy do wydania zarządzenia tymczasowego jest sąd, do którego właściwości należy rozpoznanie sprawy w pierwszej instancji. Wnioski o zabezpieczenie zgłoszone w toku

• Art. 736.

  W sprawach, które rozpoznaje sąd w składzie trzyosobowym, przewodniczący może w wypadku nie cierpiącym zwłoki sam wydać zarządzenie tymczasowe.

• Art. 737.

  § 1. We wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego należy podać i uprawdopodobnić okoliczności,

• Art. 738.

  Postanowienie w sprawie zarządzenia tymczasowego może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

• Art. 739.

  § 1. Sąd, wydając zarządzenie tymczasowe, oznaczy w postanowieniu przedmiot sprawy oraz

• Art. 740.

  § 1. Postanowienie w sprawie zarządzenia tymczasowego, wydane na posiedzeniu niejawnym,

• Art. 741.

  Na postanowienie w sprawie zarządzenia tymczasowego przysługuje zażalenie.

• Art. 742.

  § 1. Dłużnik może w każdym czasie żądać uchylenia lub zmiany prawomocnego zarządzenia tymczasowego,

• Art. 743.

  Do wykonania zarządzeń tymczasowych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu egzekucyjnym. Jednakże w razie zbiegu zabezpieczenia dokonanego przez organ sądowy

• Art. 744.

  W razie prawomocnego odrzucenia pozwu lub wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie, oddalenia żądania albo umorzenia postępowania w sprawie, zabezpieczenie upada.

• Art. 745.

  § 1. O kosztach postępowania zabezpieczającego sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie

• Art. 746.

  § 1. Jeżeli wierzyciel nie wytoczył sprawy w terminie przepisanym albo cofnął pozew lub

• Art. 747.

  Zabezpieczenie roszczeń pieniężnych następuje przez zarządzenie: 1)

• Art. 748.

  Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym, zawierające zarządzenie wymienione w pkt 2 lub w pkt 3 artykułu poprzedzającego, doręcza dłużnikowi sąd, który je wydał.

• Art. 749.

  Zabezpieczenie roszczeń pieniężnych przeciwko państwowym jednostkom organizacyjnym nie jest dopuszczalne. Przeciwko innym jednostkom gospodarki uspołecznionej zabezpieczenie

• Art. 750.

  Zabezpieczenie nie może obejmować rzeczy i praw, z których egzekucja jest wyłączona.

• Art. 751.

  § 1. Rzeczy ulegające szybkiemu zepsuciu mogą stanowić przedmiot zabezpieczenia, gdy dłużnik

• Art. 752.

  Zajęte ruchomości nie mogą być oddane pod dozór wierzycielowi, chyba że wierzycielem jest państwowa jednostka organizacyjna. Zajęte pieniądze i papiery wartościowa składa

• Art. 753.

  § 1. W sprawach o alimenty zabezpieczenie może nastąpić także z urzędu i może polegać na

• Art. 754.

  Sąd może jeszcze przed urodzeniem się dziecka zabezpieczyć przyszłe roszczenia alimentacyjne związane z ustaleniem ojcostwa przez zobowiązanie domniemanego ojca do wyłożenia odpowiedniej

• Art. 755.

  § 1. Gdy przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd wydaje zarządzenia,

• Art. 756.

  § 1. Sąd doręcza dłużnikowi postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym, którymi zobowiązuje

• Art. 757.

  Jeżeli jako zabezpieczenie ustanowiono zarząd, będzie on wykonywany według przepisów o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości, z tym zastrzeżeniem, że dłużnik nie

• Art. 758.

  Sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów powiatowych i działających przy tych sądach komorników.

• Art. 759.

  § 1. Czynności egzekucyjne są wykonywane przez komorników z wyjątkiem czynności zastrzeżonych

• Art. 760.

  § 1. Wnioski i oświadczenia w postępowaniu egzekucyjnym składa się bądź na piśmie, bądź

• Art. 761.

  § 1. Organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania złożenia wyjaśnień oraz zasięgać

• Art. 762.

  § 1. Za nieuzasadnioną odmowę udzielenia komornikowi wyjaśnień lub informacji przewidzianych

• Art. 763.

  Komornik zawiadamia stronę o każdej dokonanej czynności, o której terminie nie była zawiadomiona i przy której nie była obecna, i na jej żądanie udziela wyjaśnień o stanie

• Art. 764.

  Komornik może upomnieć, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić osobę, która zachowuje się niewłaściwie lub przeszkadza jego czynnościom. W wypadku niezastosowania się do

• Art. 765.

  § 1. W razie oporu komornik może wezwać pomocy organów Milicji Obywatelskiej. Jeżeli opór

• Art. 766.

  Sąd rozpoznaje sprawy egzekucyjne na posiedzeniu niejawnym, chyba że zachodzi potrzeba wyznaczenia rozprawy albo wysłuchania na posiedzeniu stron lub innych osób. W sprawach

• Art. 767.

  § 1. Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu powiatowego. Dotyczy to także zaniechania

• Art. 768.

  Skargę na postanowienie komornika o ukaraniu grzywną rozstrzyga sąd po przeprowadzeniu rozprawy, na którą wezwie strony oraz osobę ukaraną. Sąd o rozprawie zawiadamia prokuratora.

• Art. 769.

  § 1. Komornik obowiązany jest do naprawienia szkód, wyrządzonych umyślnie lub przez niedbalstwo,

• Art. 770.

  Dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszt egzekucji ustala

• Art. 771.

  Zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane stronie przez sąd w postępowaniu rozpoznawczym lub z którego strona korzysta z mocy ustawy, rozciąga się także na postępowanie egzekucyjne.

• Art. 772.

  Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia wyda szczegółowe przepisy o czynnościach komorników oraz taksę za czynności komorników. Minister Sprawiedliwości może również

• Art. 773.

  § 1. W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy lub prawa

• Art. 774.

  Organ, który przejął dalsze łączne prowadzenie egzekucji administracyjnej i sądowej, postanowi, w trybie dla niego właściwym, również o kosztach czynności egzekucyjnych

• Art. 775.

  Przepisów dwóch artykułów poprzedzających nie stosuje się w razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowego zabezpieczenia, jak również zbiegu zabezpieczenia administracyjnego

• Art. 776.

  Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

• Art. 777.

  Tytułami egzekucyjnymi są: 1)

• Art. 778.

  Do egzekucji ze wspólnego majątku wspólników spółki prawa cywilnego konieczny jest tytuł egzekucyjny wydany przeciwko wszystkim wspólnikom.

• Art. 779.

  § 1. Do egzekucji ze spadku konieczny jest - aż do działu spadku - tytuł egzekucyjny przeciwko

• Art. 780.

  Jeżeli ustanowiono zarządcę masy majątkowej lub kuratora spadku albo gdy powołano wykonawcę testamentu, do egzekucji z mienia poddanego ich pieczy konieczny jest tytuł

• Art. 781.

  § 1. Tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu nadaje klauzulę wykonalności sąd pierwszej

• Art. 782.

  Klauzulę wykonalności nadaje sąd jednoosobowo na wniosek wierzyciela. Tytułowi wydanemu w postępowaniu, które zostało lub mogło być wszczęte z urzędu, sąd nadaje klauzulę

• Art. 783.

  § 1. Klauzula wykonalności powinna zawierać stwierdzenie, że tytuł uprawnia do egzekucji,

• Art. 784.

  Celem uzyskania klauzuli wykonalności tytułu pochodzącego od organu administracji państwowej lub sądu szczególnego, który sam nie nadaje klauzuli, wierzyciel złoży

• Art. 785.

  Jeżeli do uzyskania klauzuli wykonalności potrzebne jest zaświadczenie lub dokument, które według ustawy organy państwowe obowiązane są wydać dłużnikowi, wierzyciel może

• Art. 786.

  Jeżeli wykonanie tytułu egzekucyjnego jest uzależnione od zdarzenia, które udowodnić powinien wierzyciel, sąd nada klauzulę wykonalności po dostarczeniu dowodu tego zdarzenia

• Art. 787.

  Tytułowi egzekucyjnemu, wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim, sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi, z ograniczeniem jednak

• Art. 788.

  § 1. Jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy

• Art. 789.

  Przepis § 1 artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio do nabywcy przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, jeżeli tytuł egzekucyjny stał się prawomocny przed nabyciem.

• Art. 790.

  Orzeczeniu zobowiązującemu do oddania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko każdemu, u

• Art. 791.

  Tytułom egzekucyjnym, zobowiązującym do wydania nieruchomości lub statku albo do opróżnienia pomieszczenia, sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko każdemu, kto według

• Art. 792.

  Jeżeli następca ponosi odpowiedzialność tylko z określonych przedmiotów albo do wysokości ich wartości, należy w klauzuli wykonalności zastrzec mu prawo powoływania się w toku

• Art. 793.

  W razie potrzeby prowadzenia egzekucji na rzecz kilku osób lub przeciwko kilku osobom albo z kilku składowych części majątku tego samego dłużnika, sąd oprócz pierwszego

• Art. 794.

  Ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu wydanego po przeprowadzeniu rozprawy. Na ponownie wydanym tytule

• Art. 795.

  § 1. Na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie.

• Art. 796.

  § 1. Wniosek o wszczęcie egzekucji składa się stosownie do właściwości sądowi lub komornikowi.

• Art. 797.

  We wniosku lub żądaniu przeprowadzenia egzekucji z urzędu należy wskazać świadczenie, które ma być spełnione, oraz sposób egzekucji. Do wniosku lub żądania należy dołączyć

• Art. 798.

  Jeżeli dłużnikowi przysługuje wybór między świadczeniami, które ma spełnić, a wyboru jeszcze nie dokonał, komornik, wszczynając egzekucję celem spełnienia tych świadczeń,

• Art. 799.

  § 1. Wierzyciel może w jednym wniosku wskazać kilka sposobów egzekucji przeciwko temu samemu

• Art. 800.

  § 1. Wniosków skierowanych do sądu nie można łączyć z wnioskami skierowanymi do komornika.

• Art. 801.

  Jeśli wierzyciel lub sąd zarządzający z urzędu przeprowadzenie egzekucji albo uprawniony organ żądający przeprowadzenia egzekucji nie może wskazać przedmiotów służących do

• Art. 802.

  Jeżeli miejsce pobytu dłużnika nie jest znane, sąd ustanowi dla niego kuratora z urzędu, gdy egzekucja ma być wszczęta z urzędu, w innych zaś sprawach - na wniosek wierzyciela.

• Art. 803.

  Tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji o całe objęte nim roszczenie i ze wszystkich części majątku dłużnika, chyba że z treści tytułu wynika co innego.

• Art. 804.

  Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

• Art. 805.

  § 1. Przy pierwszej czynności egzekucyjnej doręcza się dłużnikowi zawiadomienie o wszczęciu

• Art. 806.

  Komornik powinien na żądanie wierzyciela przyjąć od niego pieniądze lub inne rzeczy przypadające dłużnikowi w związku z egzekucją.

• Art. 807.

  Zabezpieczenie w wypadkach w księdze niniejszej przewidzianych powinno być złożone w gotówce lub w książeczkach oszczędnościowych. O wydaniu zabezpieczenia sąd rozstrzyga

• Art. 808.

  Jeżeli złożona w postępowaniu egzekucyjnym kwota pieniężna nie podlega niezwłocznemu wydaniu, powinna być złożona do depozytu sądowego.

• Art. 809.

  Komornik stwierdza każdą czynność egzekucyjną protokołem, który powinien zawierać: 1)

• Art. 810.

  W dni ustawowo uznane za wolne od pracy, jako też w porze nocnej, czynności egzekucyjnych można dokonywać tylko w wypadkach szczególnie uzasadnionych za pisemnym zezwoleniem

• Art. 811.

  W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Milicję Obywatelską oraz na okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu

• Art. 812.

  § 1. Wierzyciel i dłużnik mogą być obecni przy czynnościach egzekucyjnych. Na żądanie stron

• Art. 813.

  § 1. Jeżeli trzeba zasięgnąć opinii biegłego, komornik wzywa jednego lub kilku biegłych.

• Art. 814.

  § 1. Jeżeli cel egzekucji tego wymaga, komornik zarządzi otworzenie mieszkania oraz innych

• Art. 815.

  Pokwitowanie komornika ma taki sam skutek, jak pokwitowanie wierzyciela sporządzone w formie dokumentu urzędowego.

• Art. 816.

  Po ukończeniu postępowania egzekucyjnego należy na tytule wykonawczym zaznaczyć wynik egzekucji i tytuł zatrzymać w aktach, a jeżeli świadczenie objęte tytułem nie zostało

• Art. 817.

  W sprawach o naruszenie posiadania ukończona egzekucja może być podjęta na nowo na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, jeżeli dłużnik ponownie dokonał zmiany

• Art. 818.

  § 1. Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu jeżeli się okaże, że wierzyciel lub

• Art. 819.

  § 1. Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu również w razie śmierci wierzyciela

• Art. 820.

  Organ egzekucyjny zawiesza postępowanie na wniosek wierzyciela. Na wniosek dłużnika postępowanie ulega zawieszeniu, jeżeli sąd uchylił natychmiastową wykonalność tytułu

• Art. 821.

  § 1. Sąd może na wniosek zawiesić w całości lub części postępowanie egzekucyjne, jeżeli

• Art. 822.

  Komornik wstrzyma się z dokonaniem czynności, jeżeli przed jej rozpoczęciem dłużnik złoży nie budzący wątpliwości dowód na piśmie, że obowiązku swego dopełnił albo że

• Art. 823.

  Postępowanie egzekucyjne umarza się z mocy samego prawa, jeżeli wierzyciel w ciągu roku nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie

• Art. 824.

  § 1. Postępowanie umarza się w całości lub części z urzędu:

• Art. 825.

  Organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub części na wniosek: 1)

• Art. 826.

  Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, lecz nie pozbawia wierzyciela możności wszczęcia ponownej egzekucji, chyba że z innych

• Art. 827.

  § 1. Przed zawieszeniem lub umorzeniem postępowania należy wysłuchać wierzyciela i dłużnika.

• Art. 828.

  Na postanowienie sądu co do zawieszenia lub umorzenia postępowania przysługuje zażalenie. Dział V

• Art. 829.

  Nie podlegają egzekucji: 1)

• Art. 830.

  Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa oraz Ministrem Finansów określi rozporządzeniem, jakie przedmioty należące do rolnika prowadzącego gospodarstwo

• Art. 831.

  § 1. Nie podlegają egzekucji:

• Art. 832.

  Należności wypłacone w związku ze śmiercią tytułem zapomogi lub jednorazowego zaopatrzenia pod jakąkolwiek nazwą albo z tytułu ubezpieczenia na pokrycie kosztów pogrzebu podlegają

• Art. 833.

  § 1. Wynagrodzenie ze stosunku pracy, diety posłów, należności członków rolniczych spółdzielni

• Art. 834.

  Dochody wymienione w artykule poprzedzającym oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków i opłat należnych z mocy

• Art. 835.

  Jeżeli dłużnik otrzymuje dochody z kilku źródeł, podstawę obliczenia stanowi suma wszystkich dochodów.

• Art. 836.

  Do czasu przyjęcia spadku egzekucja na zaspokojenie długu spadkodawcy dopuszczalna jest tylko ze spadku. Przed przyjęciem spadku nie może być z niego prowadzona egzekucja

• Art. 837.

  Dłużnik może powoływać się na ograniczenie odpowiedzialności tylko wówczas, gdy ograniczenie to zostało zastrzeżone w tytule wykonawczym. Zastrzeżenie nie jest konieczne, jeżeli

• Art. 838.

  Gdy w wypadku zbiegu egzekucji sądowej i egzekucji administracyjnej organ egzekucyjny sądowy prowadzi obie egzekucje, przepisy kodeksu w przedmiocie ograniczenia egzekucji

• Art. 839.

  § 1. Postanowienie sądu w przedmiocie ograniczenia egzekucji powinno zapaść po wysłuchaniu

• Art. 840.

  § 1. Dłużnik może w drodze procesu żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w

• Art. 841.

  § 1. Osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji,

• Art. 842.

  § 1. Dopuszczalne jest również powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji

• Art. 843.

  § 1. Powództwa przewidziane w dziale niniejszym wytacza się przed sąd rzeczowo właściwy,

• Art. 844.

  Egzekucja z ruchomości należy do komornika tego sądu, w którego okręgu znajdują się ruchomości.

• Art. 845.

  § 1. Do egzekucji z ruchomości komornik przystępuje przez ich zajęcie.

• Art. 846.

  § 1. Egzekucja z ułamkowej części rzeczy ruchomej będącej wspólną własnością kilku osób

• Art. 847.

  § 1. Komornik dokonuje zajęcia przez wpisanie ruchomości do protokołu zajęcia. Odpis protokołu

• Art. 848.

  Zajęcie ma ten skutek, że rozporządzenie ruchomością dokonane po zajęciu nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania, a postępowanie egzekucyjne z zajętej ruchomości może

• Art. 849.

  Jeżeli komornik przerywa zajęcie, powinien stosownie do okoliczności poczynić kroki zapobiegające usunięciu ruchomości jeszcze nie zajętych.

• Art. 850.

  Wierzyciel może żądać, aby zajęcie nastąpiło w jego obecności. W tym wypadku komornik zawiadomi go o terminie, w którym zajęcie ma być dokonane. Jeżeli wierzyciel nie stawi

• Art. 851.

  Jeżeli zajęte już ruchomości mają być zajęte na zaspokojenie innej jeszcze wierzytelności, komornik dokona nowego zajęcia przez zaznaczenie go w protokole pierwszego zajęcia.

• Art. 852.

  § 1. Z zajętych pieniędzy komornik zaspokoi wierzycieli, a jeżeli nie wystarczają na zaspokojenie

• Art. 853.

  § 1. Komornik oznacza w protokole zajęcia wartość każdej zajętej ruchomości.

• Art. 854.

  Na każdej zajętej ruchomości komornik umieści znak ujawniający na zewnątrz jej zajęcie, a jeżeli to nie jest możliwe, ujawni je w inny sposób.

• Art. 855.

  § 1. Zajęte ruchomości komornik pozostawi we władaniu osoby, u której je zajął. Jednakże

• Art. 856.

  § 1. Dozorca lub dłużnik, któremu powierzono dozór, obowiązani są przechowywać oddane im

• Art. 857.

  § 1. Dozorca nie odpowiada za pogorszenie, uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętych

• Art. 858.

  § 1. Dozorca może żądać zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem oraz wynagrodzenia

• Art. 859.

  Na postanowienie sądu co do zwrotu wydatków i wynagrodzenia dozorcy przysługuje zażalenie.

• Art. 860.

  Komornik może z ważnych przyczyn zwolnić dozorcę i ustanowić innego. Zmianę dozorcy komornik zarządzi po wysłuchaniu stron, chyba że natychmiastowa zmiana jest konieczna.

• Art. 861.

  Jeżeli zajęte ruchomości pozostawiono w pomieszczeniu należącym do dłużnika i dozór powierzono jemu samemu lub członkowi jego rodziny razem z nim mieszkającemu, mają

• Art. 862.

  § 1. Jeżeli rzecz oddana pod dozór osobie nie uprawnionej do korzystania z niej przynosi

• Art. 863.

  Minister Sprawiedliwości może w drodze rozporządzenia zarządzić utrzymywanie osobnych pomieszczeń do przechowywania i dozorowania zajętych ruchomości.

• Art. 864.

  § 1. Sprzedaż zajętych ruchomości nie może nastąpić wcześniej niż siódmego dnia od daty

• Art. 865.

  § 1. Zajęte ruchomości nie używane, stanowiące przedmiot obrotu handlowego, sprzedaje komornik

• Art. 866.

  § 1. Zajęte ruchomości nie wymienione w art. 865 lub nie sprzedane w trybie przewidzianym

• Art. 867.

  § 1. Zajęte ruchomości, o których mowa w artykule poprzedzającym, jeżeli nie mogą być przekazane

• Art. 868.

  Minister Sprawiedliwości ustali w drodze rozporządzenia przepisy określające zasady i tryb przeprowadzenia publicznej licytacji, w szczególności podstawy do wyłączenia

• Art. 869.

  § 1. Komornik udzieli przybicia osobie ofiarującej najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnym

• Art. 870.

  § 1. Wierzyciel lub dłużnik mogą zaskarżyć udzielenie przybicia w razie naruszenia przepisów

• Art. 871.

  Nabywca obowiązany jest zapłacić cenę nabycia natychmiast po udzieleniu mu przybicia. Gdy jednak cena przewyższa pięć tysięcy złotych, obowiązek nabywcy ogranicza się do

• Art. 872.

  § 1. Nabywca, który w przepisanym terminie nie uiści ceny w całości lub części, traci prawa

• Art. 873.

  O ściągnięciu od nabywcy należności według artykułu poprzedzającego orzeka sąd. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

• Art. 874.

  Nabywca po uprawomocnieniu się przybicia i zapłaceniu całej ceny staje się właścicielem nabytych ruchomości. Gdy sąd odmówi przybicia, wypłacona cena nabycia ulega zwrotowi.

• Art. 875.

  § 1. Jeżeli licytacja nie doszła do skutku, wierzyciel może w ciągu dwóch tygodni od otrzymania

• Art. 876.

  Jeżeli nabywca jest jedynym wierzycielem egzekwującym albo jeżeli cena nabycia wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli egzekwujących i kosztów egzekucji, nabywca

• Art. 877.

  Jeżeli druga licytacja nie doszła do skutku, wierzycielowi w ciągu dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia komornika przysługuje prawo przejęcia ruchomości na własność

• Art. 878.

  Jeżeli dłużnik lub dozorca odmawia wydania rzeczy nabywcy, komornik na wniosek nabywcy postąpi jak przy egzekucji roszczeń niepieniężnych.

• Art. 879.

  Kto nabywa rzecz na podstawie przepisów niniejszego rozdziału, staje się jej właścicielem bez żadnych obciążeń i powinien ją natychmiast odebrać. Nabywcy nie przysługują roszczenia

• Art. 880.

  Egzekucja z wynagrodzenia za pracę należy do komornika przy sądzie powiatowym ogólnej właściwości dłużnika.

• Art. 881.

  § 1. Do egzekucji z wynagrodzenia za pracę komornik przystępuje przez jego zajęcie.

• Art. 882.

  Dokonując zajęcia wynagrodzenia za pracę, komornik wzywa ponadto zakład pracy, aby w ciągu tygodnia:

• Art. 883.

  § 1. Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności.

• Art. 884.

  § 1. Zajęcie obowiązuje nadal, choćby po zajęciu nawiązano z dłużnikiem nowy stosunek pracy

• Art. 885.

  Zajęcie ma ten skutek, że w stosunku do wierzyciela egzekwującego nieważne są rozporządzenia wynagrodzeniem przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po jego zajęciu, a

• Art. 886.

  § 1. Zakładowi pracy, który nie złożył w przepisanym terminie oświadczenia przewidzianego

• Art. 887.

  § 1. Z mocy samego zajęcia wierzyciel może wykonywać wszelkie prawa i roszczenia dłużnika.

• Art. 888.

  § 1. Na wniosek wierzyciela komornik odbierze dłużnikowi dokumenty stanowiące dowód wierzytelności

• Art. 889.

  § 1. W celu dokonania egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego komornik ogólnej

• Art. 890.

  § 1. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego dłużnika jest dokonane z chwilą doręczenia

• Art. 891.

  W razie zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej do tej samej wierzytelności z rachunku bankowego dłużnika, w wypadku gdy kwoty znajdujące się na rachunku bankowym

• Art. 892.

  § 1. Bank, który naruszył przepisy dotyczące obowiązków banku w zakresie egzekucji z rachunków

• Art. 893.

  Do skutków zajęcia stosuje się odpowiednio art. 885, 887 i 888.

• Art. 894.

  Minister Finansów może w drodze rozporządzenia wydanego w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określić rachunki bankowe, z których nie może być prowadzona egzekucja

• Art. 895.

  § 1. Egzekucja z wierzytelności i innych praw majątkowych należy do komornika sądu właściwości

• Art. 896.

  § 1. Do egzekucji z wierzytelności komornik przystępuje przez jej zajęcie. W celu zajęcia

• Art. 897.

  § 1. W celu zajęcia wierzytelności, której zabezpieczenie jest ujawnione przez wpis w księdze

• Art. 898.

  Jeżeli do zabezpieczenia zajętej wierzytelności wymagany jest wpis w księdze wieczystej, komornik odbierze dłużnikowi dokumenty potrzebne do dokonania tego wpisu i zgłosi

• Art. 899.

  Dokonując zajęcia wierzytelności zabezpieczonej poręczeniem lub zastawem, komornik na wniosek wierzyciela zawiadamia także poręczyciela albo właściciela przedmiotu obciążonego

• Art. 900.

  § 1. Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności.

• Art. 901.

  § 1. Zajęcia wierzytelności związanej z posiadaniem dokumentu dokonuje się przez odebranie

• Art. 902.

  Do skutków zajęcia stosuje się odpowiednio art. 885, 887 i 888, a do skutków niezastosowania się do wezwań komornika oraz do obowiązków wynikających z zajęcia - art. 886.

• Art. 903.

  Jeżeli zajęto wierzytelność, której przedmiotem jest świadczenie z zobowiązania przemiennego z prawem wyboru zastrzeżonym dla dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie

• Art. 904.

  Jeżeli obowiązek dłużnika zajętej wierzytelności zależy od wzajemnego świadczenia dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, które polega na wydaniu

• Art. 905.

  § 1. Jeżeli zajęta została wierzytelność, z mocy której mają być wydane dłużnikowi na własność

• Art. 906.

  § 1. Jeżeli została zajęta wierzytelność, z mocy której dłużnikowi, przeciwko któremu toczy

• Art. 907.

  Przepis artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy przedmiotem zajętej wierzytelności Jest statek morski wpisany do rejestru okrętowego.

• Art. 908.

  § 1. Jeżeli po zajęciu wierzytelności należyte wykonanie praw dłużnika tego wymaga, sąd

• Art. 909.

  Przepisy o egzekucji z wierzytelności stosuje się odpowiednio do egzekucji z innych praw majątkowych.

• Art. 910.

  Jeżeli prawo majątkowe, które ma być zajęte, jest tego rodzaju, że nie ma oznaczonej osoby obciążonej obowiązkiem względem dłużnika, zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia

• Art. 911.

  Na żądanie wierzyciela komornik sporządzi opis zajętego prawa majątkowego.

• Art. 912.

  § 1. Jeżeli zajęte zostało prawo, z mocy którego dłużnik może żądać działu majątku, zajęcie

• Art. 913.

  § 1. Wierzyciel, który wykaże, że na skutek prowadzonej egzekucji nie uzyskał w pełni zaspokojenia

• Art. 914.

  § 1. Wniosek o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku składa się w sądzie właściwości

• Art. 915.

  § 1. Sąd rozpozna wniosek po wezwaniu i wysłuchaniu stron, jeżeli się stawią. Dłużnikowi

• Art. 916.

  Jeżeli dłużnik bez usprawiedliwionej przyczyny nie stawił się w celu złożenia wykazu i przyrzeczenia albo stawiwszy się wykazu nie złożył lub odmówił odpowiedzi na zadane

• Art. 917.

  § 1. W razie zastosowania środków przymusu dłużnik może w każdej chwili złożyć wykaz i

• Art. 918.

  § 1. Dłużnik, który złożył przyrzeczenie lub do którego zastosowano środki przymusu w najwyższym

• Art. 919.

  Za osobę, która nie ma zdolności procesowej, wykaz i przyrzeczenie obowiązany jest złożyć jej przedstawiciel ustawowy.

• Art. 920.

  Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio do egzekucji prowadzonej z urzędu. Dział VI

• Art. 921.

  § 1. Egzekucja z nieruchomości należy do komornika sądu, w którego okręgu nieruchomość

• Art. 922.

  Uczestnikami postępowania oprócz wierzyciela i dłużnika są również osoby, którym przysługują prawa rzeczowe ograniczone lub roszczenia albo prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości,

• Art. 923.

  Wskutek wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji z nieruchomości wymienionej we wniosku komornik wzywa dłużnika, aby zapłacił dług w ciągu dwóch tygodni pod rygorem przystąpienia

• Art. 924.

  Jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania komornik przesyła do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu o

• Art. 925.

  § 1. W stosunku do dłużnika nieruchomość jest zajęta z chwilą doręczenia mu wezwania. W

• Art. 926.

  § 1. Postępowania egzekucyjne toczące się co do kilku nieruchomości tego samego dłużnika

• Art. 927.

  Wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości po jej zajęciu przez innego wierzyciela, przyłącza się do postępowania wszczętego wcześniej i nie może żądać powtórzenia

• Art. 928.

  W celu dopilnowania praw osoby, której miejsce pobytu nie jest znane i której z powodu nieobecności nie można dokonywać doręczeń, sąd na wniosek komornika ustanowi kuratora

• Art. 929.

  § 1. Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co według przepisów prawa rzeczowego

• Art. 930.

  § 1. Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie.

• Art. 931.

  § 1. Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie dłużnika, do którego stosuje się wówczas

• Art. 932.

  Na postanowienia sądu w przedmiotach wymienionych w artykule poprzedzającym przysługuje zażalenie.

• Art. 933.

  Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody, komornik na polecenie sądu wprowadza go w zarząd nieruchomości.

• Art. 934.

  Po ustanowieniu zarządcy komornik wzywa wskazane przez wierzyciela osoby, aby przypadające od nich tak zaległe, jak i przyszłe świadczenia, które stanowią dochód z nieruchomości,

• Art. 935.

  § 1. Zarządca zajętej nieruchomości obowiązany jest wykonywać czynności potrzebne do prowadzenia

• Art. 936.

  Zarząd nie ma wpływu na umowy najmu lub dzierżawy obowiązujące w chwili jego ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać tego rodzaju umowy z zachowaniem obowiązujących przepisów

• Art. 937.

  § 1. Zarządca składa sądowi w wyznaczonych terminach co najmniej raz w roku oraz po ukończeniu

• Art. 938.

  § 1. Zarządca jest odpowiedzialny względem wszystkich uczestników za należyte pełnienie

• Art. 939.

  § 1. Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku z zarządem

• Art. 940.

  Z dochodów z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej kolejności: 1)

• Art. 941.

  Nadwyżkę dochodów po pokryciu wydatków wymienionych w artykule poprzedzającym za czas od dnia przejścia własności nieruchomości na nabywcę zarządca składa do depozytu sądowego.

• Art. 942.

  Po upływie terminu określonego w wezwaniu dłużnika do zapłaty długu komornik na wniosek wierzyciela dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.

• Art. 943.

  § 1. Przy wniosku o dokonanie opisu i oszacowania wierzyciel powinien:

• Art. 944.

  Jeżeli nieruchomość stanowiąca przedmiot egzekucji podlega przepisom ustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, komornik przed przystąpieniem do jej opisu i oszacowania

• Art. 945.

  § 1. O terminie opisu i oszacowania komornik zawiadamia znanych mu uczestników.

• Art. 946.

  § 1. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika, zgłoszony nie później niż podczas opisu i oszacowania,

• Art. 947.

  § 1. W protokole opisu i oszacowania komornik wymieni:

• Art. 948.

  § 1. Do oszacowania komornik powołuje jednego lub kilku biegłych.

• Art. 949.

  Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do nieruchomości, budowli lub innych urządzeń, przynależności lub pożytków albo gdy rzeczy takie znajdują się we władaniu

• Art. 950.

  Termin do zaskarżenia opisu i oszacowania liczy się od dnia jego ukończenia. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

• Art. 951.

  Jeżeli w stanie nieruchomości pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowania a terminem licytacyjnym zajdą istotne zmiany, może nastąpić dodatkowy opis i oszacowanie.

• Art. 952.

  Zajęta nieruchomość ulega sprzedaży przez licytację publiczną. Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie miesiąca po uprawomocnieniu się opisu

• Art. 953.

  § 1. Komornik ogłosi o licytacji przez publiczne obwieszczenie, w którym wymienia:

• Art. 954.

  Obwieszczenie o licytacji doręcza się: 1)

• Art. 955.

  § 1. Obwieszczenie o licytacji należy co najmniej na miesiąc przed jej terminem ogłosić

• Art. 956.

  Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych w różnych okręgach sądowych, obwieszczenie wywiesza się ponadto we wszystkich właściwych sądach, a jeżeli

• Art. 957.

  § 1. Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości rolnej przysługuje państwowym jednostkom

• Art. 958.

  § 1. Prawo przejęcia nieruchomości na własność, przewidziane w § 1 artykułu poprzedzającego,

• Art. 959.

  O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości w myśl dwóch artykułów poprzedzających rozstrzyga sąd, wydając postanowienie o przybiciu.

• Art. 960.

  Jeżeli nikt z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie trzech artykułów poprzedzających wcześniej nie skorzysta albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość rolna,

• Art. 961.

  Na postanowienie sądu wydane wskutek wniesienia skargi na czynności komornika co do obwieszczenia przysługuje zażalenie.

• Art. 962.

  § 1. Przystępujący do przetargu Obowiązany jest złożyć rękojmię w wysokości jednej dziesiątej

• Art. 963.

  Rękojmię złożoną przez licytanta, któremu udzielono przybicia, zatrzymuje się; pozostałym licytantom zwraca się ją niezwłocznie.

• Art. 964.

  § 1. Nie składa rękojmi osoba, której przysługuje ujawnione w opisie i oszacowaniu prawo,

• Art. 965.

  Najniższa suma, za którą nieruchomość można nabyć na pierwszej licytacji (cena wywołania), wynosi trzy czwarte sumy oszacowania.

• Art. 966.

  Suma przypadająca w chwili zajęcia na podstawie umowy ubezpieczenia dłużnikowi, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, przechodzi na nabywcę i to również w części

• Art. 967.

  Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu sąd wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcą), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożyli do depozytu

• Art. 968.

  § 1. Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część, jeżeli znajduje

• Art. 969.

  § 1. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, traci

• Art. 970.

  Po uprawomocnieniu się postanowienia stwierdzającego wygaśnięcie przybicia wierzyciel może żądać wyznaczenia ponownej licytacji.

• Art. 971.

  Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia ceny z powodu wad nieruchomości lub przedmiotów razem z nią nabytych.

• Art. 972.

  Licytacja odbywa się publicznie w obecności i pod nadzorem sędziego.

• Art. 973.

  Po wywołaniu licytacji komornik podaje do wiadomości obecnych: 1)

• Art. 974.

  Przedmiotem przetargu jest nieruchomość według stanu objętego opisem i oszacowaniem z uwzględnieniem zmian podanych do wiadomości przez komornika na terminie licytacyjnym.

• Art. 975.

  Jeżeli ma być sprzedanych kilka nieruchomości lub kilka części jednej nieruchomości, dłużnik ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być przeprowadzony przetarg poszczególnych

• Art. 976.

  § 1. W przetargu nie mogą uczestniczyć: dłużnik, komornik, ich małżonkowie, dzieci, rodzice

• Art. 977.

  Pełnomocnictwo do udziału w przetargu powinno być stwierdzone dokumentem z podpisem urzędowo poświadczonym. Podpisy na pełnomocnictwach udzielonych przez jednostki gospodarki

• Art. 978.

  § 1. Przetarg odbywa się ustnie.

• Art. 979.

  § 1. Jeżeli w tym samym postępowaniu ma być sprzedanych kilka nieruchomości lub kilka części

• Art. 980.

  Po ustaniu postąpień komornik, uprzedzając obecnych, że po trzecim obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieści trzykrotnie ostatnio zaofiarowaną cenę, zamknie

• Art. 981.

  Jeżeli należność wierzyciela będzie uiszczona wraz z kosztami przed zamknięciem przetargu, komornik umorzy egzekucję.

• Art. 982.

  § 1. Jeżeli na licytacji nikt nie przystąpił do przetargu, a przedmiotem egzekucji jest

• Art. 983.

  Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku o przejęcie nieruchomości w myśl artykułu poprzedzającego albo przedmiot egzekucji nie jest nieruchomością rolną, komornik na wniosek wierzyciela

• Art. 984.

  § 1. Jeżeli również na drugiej licytacji nikt nie przystąpi do przetargu, przejęcie nieruchomości

• Art. 985.

  § 1. Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął nieruchomości na własność,

• Art. 986.

  Skargę na czynności komornika w toku licytacji aż do zamknięcia przetargu zgłasza się ustnie sędziemu nadzorującemu, który natychmiast ją rozstrzyga.

• Art. 987.

  Po zamknięciu przetargu sąd w osobie sędziego, pod którego nadzorem odbywa się licytacja, wydaje na posiedzeniu jawnym postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta, który

• Art. 988.

  § 1. Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po ukończeniu przetargu; ogłoszenie

• Art. 989.

  Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku drugiej licytacji, sąd udzieli przybicia na rzecz przejmującego nieruchomość po wysłuchaniu

• Art. 990.

  W postanowieniu o przybiciu wymienia się imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie nieruchomości, datę przetargu i cenę nabycia.

• Art. 991.

  § 1. Sąd odmówi przybicia z powodu naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji,

• Art. 992.

  Jeżeli sąd odmówi przybicia, komornik na wniosek wierzyciela wyznaczy ponowną licytację.

• Art. 993.

  § 1. Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po ukończeniu przetargu, sąd na wniosek

• Art. 994.

  Jeżeli nabywca nie uzyska przysądzenia własności, należność przypadająca na niego z tytułu zarządu będzie pokryta z pierwszeństwem przed innymi jego zobowiązaniami

• Art. 995.

  Osoba, na rzecz której udzielono przybicia, uzyskuje, jeżeli wykona warunki licytacyjne, prawo do przysądzenia jej własności nieruchomości.

• Art. 996.

  Postanowienie o przybiciu, które zapadło na posiedzeniu niejawnym, doręcza się wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy i osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane

• Art. 997.

  Na postanowienie sądu co do przybicia przysługuje zażalenie. Podstawą zażalenia nie mogą być takie uchybienia przepisów postępowania, które nie naruszają praw skarżącego.

• Art. 998.

  § 1. Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków licytacyjnych

• Art. 999.

  § 1. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność nieruchomości

• Art. 1000.

  § 1. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności wygasają wszelkie

• Art. 1001.

  Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony najpóźniej na trzy dni przed terminem licytacji, sąd może zarządzić, że służebność gruntowa, która nie znajduje

• Art. 1002.

  Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności nabywca wstępuje w prawa i obowiązki dłużnika wynikające ze stosunku najmu i dzierżawy stosownie do

• Art. 1003.

  § 1. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności wraz z planem podziału sumy uzyskanej

• Art. 1004.

  Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości, jak również do egzekucji z użytkowania wieczystego, stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości z zachowaniem

• Art. 1005.

  O zajęciu ułamkowej części nieruchomości komornik zawiadamia także pozostałych współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania wieczystego także właściciela nieruchomości oraz właściwy

• Art. 1006.

  § 1. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, zajęcie obejmuje użytkowanie

• Art. 1007.

  Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości, zarządca działa tylko w granicach uprawnień dłużnika jako współwłaściciela.

• Art. 1008.

  Jeżeli egzekucję skierowano do użytkowania wieczystego, postępowanie ulega zawieszeniu, gdy organ, który zawarł umowę o ustanowienie użytkowania wieczystego, wystąpił do

• Art. 1009.

  W razie skierowania egzekucji do ułamkowej części nieruchomości opisowi i oszacowaniu podlega cała nieruchomość. Sumą oszacowania takiej części jest odpowiednia część sumy

• Art. 1010.

  Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, w protokole wymienia się końcową datę użytkowania wieczystego oraz ujawniony w księdze wieczystej sposób korzystania

• Art. 1011.

  Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, postanowienie o przysądzeniu tego prawa nie narusza ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomości powstałych przed

• Art. 1012.

  Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest ułamkowa część nieruchomości, pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia obciążenia tej części ułamkowej nieruchomości

• Art. 1013.

  Postanowienie o przysądzeniu własności ułamkowej części nieruchomości nie narusza obciążających ją hipotek wpisanych przed powstaniem współwłasności.

• Art. 1014.

  Do egzekucji ze statków morskich wpisanych do rejestru okrętowego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości ze zmianami wskazanymi w artykułach poniższych.

• Art. 1015.

  Egzekucja należy do komornika sądu, w którego okręgu statek znajduje się w chwili wszczęcia egzekucji.

• Art. 1016.

  Do wniosku o wszczęcie egzekucji wierzyciel powinien dołączyć dowód, że statek jest wpisany do rejestru.

• Art. 1017.

  § 1. Jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania do zapłaty komornik zarządzi przytrzymanie

• Art. 1018.

  Ogłoszenie o wszczęciu egzekucji komornik wywiesi w budynku sądowym i umieści je w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.

• Art. 1019.

  Obwieszczenie o licytacji należy przynajmniej na dwa tygodnie przed licytacją wywiesić w budynku sądowym oraz ogłosić w dzienniku poczytnym w danej miejscowości, jak również

• Art. 1020.

  Egzekucja z udziału w statku należy do komornika sądu, w którego okręgu znajduje się port macierzysty statku.

• Art. 1021.

  Egzekucja ze statków nie wpisanych do rejestru okrętowego odbywa się według przepisów o egzekucji z ruchomości.

• Art. 1022.

  Egzekucja ze statku zagranicznego, znajdującego się na terytorium Polski, odbywa się według przepisów działu niniejszego. W tym wypadku komornik zawiadamia o wszczęciu

• Art. 1023.

  § 1. Organ egzekucyjny sporządza plan podziału pomiędzy wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji

• Art. 1024.

  § 1. W planie podziału należy wymienić:

• Art. 1025.

  § 1. Należności przypadające od dłużnika ulegają zaspokojeniu w następującej kolejności:

• Art. 1026.

  § 1. Jeżeli suma objęta podziałem nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności

• Art. 1027.

  § 1. O sporządzeniu planu podziału zawiadamia się dłużnika i osoby uczestniczące w podziale.

• Art. 1028.

  § 1. Jeżeli zarzutów nie wniesiono w terminie przepisanym, organ egzekucyjny przystąpi

• Art. 1029.

  § 1. Na podstawie oświadczenia zakładu pracy o wynagrodzeniu dłużnika oraz spisu wierzytelności

• Art. 1030.

  W podziale sum uzyskanych w sposób przewidziany w artykule poprzedzającym oprócz wierzyciela egzekwującego uczestniczą: wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia

• Art. 1031.

  Kwoty wyegzekwowane i złożone do depozytu sądowego komornik dzieli niezwłocznie w ustalonym poprzednio stosunku procentowym pomiędzy wierzycieli uczestniczących w podziale,

• Art. 1032.

  § 1. Należność przypadającą wierzycielowi nie mającemu jeszcze tytułu wykonawczego pozostawia

• Art. 1033.

  § 1. Plan podziału sporządza komornik niezwłocznie po złożeniu do depozytu sądowego sumy

• Art. 1034.

  Przepisy art. 1030 i 1032 stosuje się także w postępowaniu unormowanym w rozdziale niniejszym.

• Art. 1035.

  Plan podziału sporządza sąd niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości.

• Art. 1036.

  W podziale oprócz wierzyciela egzekwującego uczestniczą: wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi wezwania do zapłaty oraz wierzyciele, którzy

• Art. 1037.

  § 1. Jeżeli przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca uiszczając cenę, potrącił

• Art. 1038.

  Jeżeli hipoteka kaucyjna nie jest wyczerpana i może jeszcze służyć zabezpieczeniu wierzyciela, reszta sumy pozostanie w depozycie sądowym aż do ustania stosunku prawnego,

• Art. 1039.

  Jeżeli wierzytelność jest zabezpieczona na kilku nieruchomościach łącznie, wierzyciel powinien przed uprawomocnieniem się postanowienia o przysądzeniu własności złożyć

• Art. 1040.

  § 1. Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenia zależne jest od

• Art. 1041.

  § 1. Jeżeli dłużnik ma wydać wierzycielowi rzecz ruchomą, komornik sądu, w którego okręgu

• Art. 1042.

  Jeżeli rzeczy odebranej dłużnikowi nie można niezwłocznie wydać wierzycielowi, komornik złoży ją do depozytu sądowego albo odda na przechowanie na koszt i niebezpieczeństwo

• Art. 1043.

  Jeżeli rzecz należąca do dłużnika znajduje się we władaniu osoby trzeciej, która nie zgadza się na jej wydanie, komornik zajmie roszczenie dłużnika o wydanie rzeczy.

• Art. 1044.

  Jeżeli wierzyciel żąda, aby odebranie rzeczy odbyło się w jego obecności, komornik zawiadomi go o terminie odebrania, a w razie niestawiennictwa wierzyciela nie przystąpi

• Art. 1045.

  Jeżeli komornik nie znalazł u dłużnika rzeczy lub dokumentu, które mają być odebrane, sąd na wniosek wierzyciela nakaże dłużnikowi, aby wyjawił, gdzie one się znajdują,

• Art. 1046.

  § 1. Jeżeli dłużnik ma wydać nieruchomość lub statek albo opróżnić pomieszczenie, komornik

• Art. 1047.

  § 1. Jeżeli dłużnik jest obowiązany do złożenia oznaczonego oświadczenia woli, prawomocne

• Art. 1048.

  Jeżeli ujawnienie na podstawie orzeczenia sądowego prawa wierzyciela przez wpis w księdze wieczystej lub w rejestrze albo przez złożenie dokumentu do zbioru wymaga

• Art. 1049.

  § 1. Jeżeli w samym tytule egzekucyjnym nie postanowiono, że w razie niewykonania przez

• Art. 1050.

  § 1. Jeżeli dłużnik ma wykonać czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a

• Art. 1051.

  § 1. Jeżeli dłużnik ma obowiązek zaniechać pewnej czynności lub nie przeszkadzać czynności

• Art. 1052.

  W jednym postanowieniu sąd może wymierzyć grzywnę nie wyższą niż tysiąc pięćset złotych. Ogólna suma grzywien w tej samej sprawie nie może przewyższać pięćdziesięciu tysięcy

• Art. 1053.

  § 1. Wymierzając grzywnę, sąd orzeknie równocześnie - na wypadek niezapłacenia jej dobrowolnie

• Art. 1054.

  § 1. Jeżeli postępowanie egzekucyjne zostanie umorzone albo dłużnik na skutek aresztu zgłosi

• Art. 1055.

  Na postanowienie sądu co do wezwania dłużnika do wykonania czynności, zagrożenia grzywną i jej zamiany na areszt oraz co do zabezpieczenia szkody wierzyciela przysługuje zażalenie.

• Art. 1056.

  § 1. Areszt wykonywa się przez osadzenie dłużnika w pomieszczeniu na ten cel przeznaczonym,

• Art. 1057.

  § 1. Zarządzając wykonanie aresztu, sąd wydaje komornikowi nakaz na piśmie z odpowiednim

• Art. 1058.

  § 1. W stosunku do osób, których zdrowie może być narażone na niebezpieczeństwo, aresztu

• Art. 1059.

  Z ważnej przyczyny sąd może zwolnić dłużnika z aresztu na czas nie dłuższy niż tydzień. Dział II

• Art. 1060.

  Gdy dłużnikiem jest Skarb Państwa lub inna państwowa osoba prawna, wierzyciel w celu otrzymania należności pieniężnej składa tytuł egzekucyjny bezpośrednio tej państwowej

• Art. 1061.

  Gdy dłużnikiem jest Skarb Państwa lub inna państwowa osoba prawna z wyjątkiem przedsiębiorstw państwowych, a należność nie zostanie uiszczona w ciągu tygodnia od daty złożenia

• Art. 1062.

  § 1. Gdy dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe, a należność nie zostanie uiszczona

• Art. 1063.

  § 1. Gdy dłużnikiem jest jednostka gospodarki uspołecznionej nie będąca państwową jednostką

• Art. 1064.

  § 1. Z rachunku rolniczych spółdzielni produkcyjnych bank pokrywa egzekwowane wierzytelności

• Art. 1065.

  § 1. W celu wykonania tytułu przyznającego wierzycielowi świadczenie niepieniężne od państwowych

• Art. 1066.

  W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na podstawie tytułu wykonawczego, a mającym na celu zniesienie współwłasności nieruchomości w drodze sprzedaży publicznej, stosuje

• Art. 1067.

  Postępowanie może być wszczęte z urzędu lub na wniosek każdego ze współwłaścicieli na podstawie tytułu wykonawczego, który postanawia, że zniesienie współwłasności ma

• Art. 1068.

  § 1. Na podstawie wniosku o wszczęcie egzekucji komornik przesyła do właściwego sądu wniosek

• Art. 1069.

  § 1. W wypadku gdy według przepisów szczególnych przysługuje jednostce gospodarki uspołecznionej

• Art. 1070.

  Egzekucja w celu zniesienia współwłasności i egzekucja z nieruchomości mogą toczyć się jednocześnie. W razie sprzedaży nieruchomości w toku jednej z tych egzekucji -

• Art. 1071.

  Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do zarządzonej przez sąd w toku postępowania o dział spadku sprzedaży gospodarstwa rolnego albo wkładu gruntowego

• Art. 1072.

  § 1. Jednostka gospodarki uspołecznionej powinna w razie uchylenia się dłużnika od wykonania

• Art. 1073.

  § 1. Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków

• Art. 1074.

  W razie bezczynności wierzyciela organ egzekucyjny obowiązany jest na dwa miesiące przed upływem terminu, po którym postępowanie ulegałoby z tego powodu umorzeniu, zawiadomić

• Art. 1075.

  § 1. Jeżeli egzekucja z rachunku bankowego, stanowiącego wkład oszczędnościowy, na który

• Art. 1076.

  § 1. Sąd rozpatrzy wniosek o umorzenie zarówno książeczki oszczędnościowej na okaziciela,

• Art. 1077.

  Przepisy art. 1075 i 1076 stosuje się również do egzekucji z wkładów oszczędnościowych w spółdzielniach oszczędnościowo-pożyczkowych.

• Art. 1078.

  Przepisy art. 1075, 1076 i 1077 mają odpowiednie zastosowanie w wypadku niemożności odebrania innego dokumentu, z którego posiadaniem związana jest wierzytelność na rachunku

• Art. 1079.

  W toku egzekucji świadczeń pieniężnych z nieruchomości państwowe jednostki organizacyjne, rolnicze spółdzielnie produkcyjne i kółka rolnicze oraz ich związki nie składają rękojmi.

• Art. 1080.

  § 1. Poza tym do egzekucji świadczeń na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej stosuje

• Art. 1081.

  § 1. Jeżeli dochodzi się alimentów lub renty mającej charakter alimentów, wierzyciel, kierując

• Art. 1082.

  Tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. Tytuł wykonawczy doręcza się wówczas wierzycielowi z urzędu.

• Art. 1083.

  § 1. Dochody wymienione w art. 831 §1 pkt 2 i art. 833 § 1 i § 2 podlegają egzekucji na

• Art. 1084.

  § 1. Jeżeli na skutek zbiegu egzekucji należności alimentacyjnych z egzekucją innych należności

• Art. 1085.

  W sprawach, w których zasądzono alimenty, egzekucja może być wszczęta z urzędu na żądanie sądu pierwszej instancji, który sprawę rozpoznawał. Żądanie takie kieruje

• Art. 1086.

  Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Jeżeli środki te okażą

• Art. 1087.

  Jeżeli dłużnik zatrudniony jest u osoby bliskiej, osoba ta w razie zajęcia wynagrodzenia za pracę w poszukiwaniu świadczeń alimentacyjnych nie może zasłaniać się zarzutem,

• Art. 1088.

  Poza tym do egzekucji świadczeń alimentacyjnych stosuje się przepisy tytułu drugiego księgi niniejszej,

• Art. 1089.

  § 1. W celu wykonania orzeczenia zobowiązującego do oddania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej

• Art. 1090.

  Gdy ma być wykonane orzeczenie zobowiązujące do oddania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, komornik powinien zawiadomić prokuratora

• Art. 1091.

  Przymusowa odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką i oddanie jej uprawnionemu może nastąpić tylko w obecności uprawnionego albo

• Art. 1092.

  Przy odbieraniu osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką komornik powinien zachować szczególną ostrożność i uczynić wszystko, aby osoba ta

• Art. 1093.

  Jeżeli komornik nie znalazł u zobowiązanego osoby, która ma być odebrana, sąd na wniosek uprawnionego nakaże zobowiązanemu, ażeby wyjawił, gdzie osoba ta znajduje się lub

• Art. 1094.

  W postępowaniu dotyczącym odebrania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką sąd zawiadamia prokuratora o wszystkich terminach posiedzeń niejawnych

• Art. 1095.

  Art. 1052-1059 stosuje się odpowiednio, jednakże ograniczenia przewidziane w art. 1052 i 1053 nie mają zastosowania, gdy idzie o wykonanie orzeczeń, o jakich mowa w

• Art. 1096.

  Przepisów części niniejszej nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, w której Polska Rzeczpospolita Ludowa jest stroną, stanowi inaczej.

• Art. 1097.

  Jurysdykcja krajowa istniejąca w chwili wszczęcia postępowania trwa nadal, choćby jej podstawy odpadły w toku sprawy.

• Art. 1098.

  Sądom polskim przysługuje jurysdykcja przewidziana w tym kodeksie, chociażby w tej samej sprawie pomiędzy tymi. samymi stronami toczyło się postępowanie przed sądem

• Art. 1099.

  Brak jurysdykcji krajowej stanowi przyczynę nieważności, którą sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. W razie stwierdzenia braku jurysdykcji krajowej sąd

• Art. 1100.

  § 1. Do jurysdykcji krajowej należą sprawy małżeńskie, jeżeli choćby jedno z małżonków

• Art. 1101.

  § 1. Do jurysdykcji krajowej należą sprawy ze stosunków rodziców i dzieci oraz dotyczące

• Art. 1102.

  § 1. Do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą sprawy o prawa rzeczowe i o posiadanie nieruchomości

• Art. 1103.

  Sprawy nie wymienione w tytule poprzedzającym, a rozpoznawane w procesie, należą do jurysdykcji krajowej:

• Art. 1104.

  Strony oznaczonego stosunku prawnego mogą umawiać się na piśmie o poddanie wynikłych lub mogących wyniknąć z niego spraw majątkowych jurysdykcji sądów polskich.

• Art. 1105.

  § 1. W zakresie zobowiązań z umów polska jednostka gospodarki uspołecznionej może umówić

• Art. 1106.

  § 1. Do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą sprawy o ubezwłasnowolnienie i o uznanie

• Art. 1107.

  § 1. Do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą sprawy z zakresu opieki i kurateli nad osobą,

• Art. 1108.

  § 1. Do jurysdykcji krajowej należą sprawy spadkowe, jeżeli spadkodawca w chwili śmierci

• Art. 1109.

  W stosunku do spadku otwartego za granicą, podlegającego jurysdykcji sądu polskiego, sąd może wydać postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku na wniosek polskiego przedstawicielstwa

• Art. 1110.

  Do jurysdykcji krajowej należą również inne sprawy rozpoznawane w postępowaniu nieprocesowym, jeżeli choćby jeden uczestnik postępowania jest obywatelem polskim lub w Polsce ma

• Art. 1111.

  § 1. Nie mogą być pozywani przed sądy polskie następujący cudzoziemcy:

• Art. 1112.

  § 1. Nie mogą być pozywane przed sądy polskie w sprawach wchodzących w zakres czynności

• Art. 1113.

  Jeżeli osoba, przeciwko której wszczęto sprawę, przestanie podlegać sądom polskim w toku sprawy, postępowanie ulega umorzeniu z urzędu.

• Art. 1114.

  § 1. Przepisy art. 1111 § 1 i art. 1112 § 1 nie mają zastosowania w wypadku, jeżeli państwo

• Art. 1115.

  § 1. Przeciwko osobom, które w myśl art. 1111 § 1 i art. 1112 § 2 nie mogą być w przewidzianym

• Art. 1116.

  W razie wątpliwości co do stosowania przepisów art. 1111-1115 sąd powinien zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości o opinię.

• Art. 1117.

  § 1. Zdolność sądową i procesową obywateli państw obcych, zagranicznych osób prawnych oraz

• Art. 1118.

  Pod warunkiem wzajemności może być dopuszczony przed sądem polskim jako pełnomocnik procesowy strony wymienionej w § 1 artykułu poprzedzającego adwokat wykonujący zawód

• Art. 1119.

  Powód cudzoziemiec jest obowiązany na żądanie pozwanego złożyć kaucję na zabezpieczenie kosztów procesu.

• Art. 1120.

  Obowiązku takiego nie ma powód cudzoziemiec w następujących wypadkach: 1)

• Art. 1121.

  § 1. Pozwany może zgłosić żądanie zabezpieczenia kosztów najpóźniej przy pierwszej czynności

• Art. 1122.

  Pozwany nie ma prawa domagać się złożenia kaucji, jeżeli uznana przez niego część roszczenia powoda wystarcza na zabezpieczenie kosztów.

• Art. 1123.

  § 1. Sąd oznaczy wysokość kaucji, mając na względzie prawdopodobną sumę kosztów, które

• Art. 1124.

  § 1. Zgłaszając w przepisanym czasie wniosek o zabezpieczenie kosztów, pozwany nie ma obowiązku

• Art. 1125.

  Jeżeli w toku postępowania ustanie przyczyna zabezpieczenia, sąd na wniosek powoda, po wysłuchaniu pozwanego, zwolni powoda od obowiązku zabezpieczenia kosztów i zarządzi

• Art. 1126.

  § 1. Sąd na wniosek pozwanego zarządzi zaspokojenie z kaucji przyznanych mu kosztów.

• Art. 1127.

  Na kaucji złożonej przez powoda cudzoziemca przysługuje pozwanemu pierwszeństwo przed wszystkimi innymi wierzycielami powoda.

• Art. 1128.

  Przepisy tytułu niniejszego stosuje się odpowiednio w postępowaniu nieprocesowym, gdy jego wszczęcie nastąpiło na wniosek cudzoziemca.

• Art. 1129.

  § 1. Cudzoziemcy korzystają ze zwolnienia od kosztów sądowych na zasadach przewidzianych

• Art. 1130.

  W sprawach pomocy prawnej sądy i państwowe biura notarialne porozumiewają się z sądami i innymi organami państw obcych oraz z polskimi przedstawicielstwami dyplomatycznymi

• Art. 1131.

  § 1. Sądy polskie udzielają pomocy prawnej na wniosek sądów i innych organów państw obcych.

• Art. 1132.

  § 1. Wykonanie wniosku sądu lub innego organu państwa obcego o udzielenie pomocy prawnej

• Art. 1133.

  § 1. Z wnioskiem o udzielenie pomocy prawnej za granicą sąd lub państwowe biuro notarialne

• Art. 1134.

  Doręczenie pism sądowych osobom przebywającym w Polsce, które nie podlegają sądom polskim, oraz innym osobom zamieszkałym w budynkach lub pomieszczeniach, korzystających

• Art. 1135.

  § 1. Strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy

• Art. 1136.

  Rozporządzenie Ministrów Sprawiedliwości i Spraw Zagranicznych określi szczegółowe zasady i tryb zwracania się o udzielenie pomocy prawnej; rozporządzenie to może również

• Art. 1137.

  Sąd polski może zabezpieczyć znajdujący się w Polsce dowód, jeżeli jest to potrzebne dla dochodzenia roszczenia za granicą. Wniosek o zabezpieczenie dowodu składa się

• Art. 1138.

  Zagraniczne dokumenty urzędowe posiadają moc dowodową na równi z polskimi dokumentami urzędowymi. Jednakże jeżeli dokument dotyczy przeniesienia własności nieruchomości

• Art. 1139.

  § 1. W sprawach spadkowych po cudzoziemcach rozpoznawanych w trybie nieprocesowym, w których

• Art. 1140.

  § 1. Państwowe biuro notarialne z urzędu zarządzi trybem przewidzianym dla ogłoszeń o wezwaniu

• Art. 1141.

  § 1. Jeżeli nikt nie zgłosił się w powyższym terminie, sąd spadku postanowi wydać majątek

• Art. 1142.

  § 1. Jeżeli cudzoziemiec zmarł w Polsce w czasie podróży, a nie miał w Polsce zamieszkania

• Art. 1143.

  § 1. Gdy zachodzi potrzeba zastosowania przez sąd polski prawa obcego, sąd może zwrócić

• Art. 1144.

  Jeżeli do uznania albo wykonania prawomocnego orzeczenia sądu polskiego za granicą konieczne jest przedstawienie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, a orzeczenie nie zawiera

• Art. 1145.

  § 1. Skuteczność na obszarze Polski nie nadających się do wykonania w drodze egzekucji

• Art. 1146.

  § 1. Orzeczenie podlega uznaniu pod warunkiem wzajemności, jeżeli:

• Art. 1147.

  § 1. Z wnioskiem o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego może wystąpić każdy, kto ma w

• Art. 1148.

  § 1. O uznaniu orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych sąd wojewódzki, który byłby

• Art. 1149.

  Przepisy art. 170, 400 i 417 § 4 stosuje się odpowiednio do prawomocnych postanowień sądu polskiego, uznających zagraniczne wyroki orzekające rozwód lub unieważnienie

• Art. 1150.

  § 1. Orzeczenia sądów zagranicznych w sprawach cywilnych należących w Polsce do drogi sądowej,

• Art. 1151.

  § 1. O wykonalności orzeczenia sądu zagranicznego orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych

• Art. 1152.

  Ugoda zawarta przed sądem zagranicznym stanowi tytuł egzekucyjny, jeżeli jest wykonalna w państwie jej zawarcia i nie jest sprzeczna z obowiązującymi w Polskiej Rzeczypospolitej

• Art. 1153.

  Do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności zagranicznemu tytułowi egzekucyjnemu wierzyciel powinien dołączyć dokumenty wymienione w art. 1147 § 2, a nadto zaświadczenie, że

Powiązane akty

• Kodeks cywilny
• Ustawa o komornikach sądowych
• Ustawa o kosztach komorniczych

Źródło urzędowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1964/296

Data stanu: 2026-01-30

Co dalej

• Przejdź do wzoru dokumentu
• Sprawdź narzędzie pomocnicze
• Zobacz powiązany materiał scenariuszowy